Pathfinder clubs - LIFE_GUARD
 evolving to achieve perfection

Pathfinder clubs  My Clubs   Login Κατηγορία: Αθλητισμός και Σπορ
LIFE_GUARD
LIFE_GUARD (επισκέπτης)

ΤΩΡΑ ΞΕΡΩ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΠΡΑΤΩ
Κεντρική
ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
TI ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑΥΑΓΟΣΏΣΤΗΣ
Φωτογραφίες
ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 23/2000 ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΕΣ
ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΕΙΕΣ
ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ ΠΕΠΤΙΚΟ - ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΟ - ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - ΔΕΡΜΑ
Μηνύματα
Αρχεία
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΤΣΙΓΑΡΟΥ
KATADYSEIS - PSAREMATA
ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
ΜΑΡΑΘΩΝΙΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ - ΑΙΤΗΣΕΙΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΑΘΛΟΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΜΑΡΑΘΩΝΙΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ
Links
Guestbook
2ος ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΟΥ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ (ευχαριστούμε τον φωτορεπόρτερ Πάντη Νίκο για τις φωτογραφίες που μας εμπιστεύτηκε.)E-MAIL diaplous@otenet.gr
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 33ου ΔΙΑΠΛΟΥ ΤΟΥ ΤΟΡΩΝΑΙΟΥ 12-7-2003
33ος ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΟΡΩΝΑΙΟΥ ΚΟΛΠΟΥ-ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ 33ο ΔΙΑΠΛΟΥ ΤΟΥ ΤΟΡΩΝΑΙΟΥ ΚΟΛΠΟΥ.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ - ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ 34ου ΔΙΑΠΛΟΥ ΤΟΥ ΤΟΡΩΝΑΙΟΥ 17-7-2004
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ 34ο ΔΙΑΠΛΟΥ ΤΟΥ ΤΟΡΩΝΑΙΟΥ ΚΟΛΠΟΥ.17-7-2004
4ος ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ 2-8-2003 - ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ 4ο ΔΙΑΠΛΟΥ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ.
ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ 4ος ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ. 2-8-2003
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ & ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ 5ου ΔΙΑΠΛΟΥ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ 7-8-2004
ΦΩΤΟ 5ος ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 4ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΡΙΧΩΝΙΔΑΣ
ΦΩΤΟ 4ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΡΙΧΩΝΙΔΑΣ
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 5ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΡΙΧΩΝΙΔΑΣ
ΦΩΤΟ 5ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΡΙΧΩΝΙΔΑΣ
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 1οι ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ 2003
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 2οι ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ 6-ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2004
AΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΕΘΝΗΣ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΣ ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΥΨΗΛΟΥ ΨΥΧΟΥΣ Ν.ΕΠΙΒΑΤΕΣ - ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ
ΦΩΤΟ 1ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ Ν.ΕΠΙΒΑΤΕΣ-ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ 17-1-2004
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ 1ος ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΒΑΣΙΛΑΔΙ - ΤΟΥΡΛΙΔΑ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ. 28-3-2004
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ 1ο ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΒΑΣΙΛΑΔΙ - ΤΟΥΡΛΙΔΑ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ. 28-3-2004
ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ 2ο 24ωρο ΚΟΛΥΜ.ΑΓΩΝΑ ΑΝΤΟΧΗΣ ΙΑΣΩΝ ΖΗΡΓΑΝΟΣ 22-23/5/2004
2 ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ 24ωρος ΚΟΛΥΜ.ΑΓΩΝΑΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΙΑΣΩΝ ΖΗΡΓΑΝΟΣ 22-23/5/2004
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 6ου ΔΙΑΠΛΟΥ ΜΑΛΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ 10-7-2004
ΦΩΤΟ 6ου ΔΙΑΠΛΟΥ ΜΑΛΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ 10-7-2004
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΝΤΩΡ ΔΙΕΘΝΗ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΥ ΔΙΑΠΛΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕΝΤΩΡ ΔΙΕΘΝΗ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΥ ΔΙΑΠΛΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ.
GREENPEECE H NEA ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΛΙΣΤΑ ΜΕΤΑΛΑΓΜΕΝΩΝ 3-2-2003
ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΛΙΣΤΕΣ
Ψηφοφορίες
Calendar
 
Μέλη του club
Προτείνετε το club σε ένα φίλο
Αναζήτηση
Γίνετε μέλος
 

Αναζητήστε προϊόντα στο BestPrice

 
4.000.000+ προϊόντα!

ΔΕΛΦΙΝΙΑ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Τα δελφίνια συμβολίζουν την ελευθερία, την χαρά, τη δύναμη, το μεγαλείο της φύσης, την αρμονία και τον αλτρουισμό. Είναι πλάσματα που επικοινωνούν μεταξύ τους με ήχους ενώ χαρακτηρίζονται κοινωνικά πλάσματα προσόν που τον ίδιο τον άνθρωπο πολλές φορές τον έχουν σώσει από βέβαιο πνιγμό. Είναι οι πολύτιμοι Φίλοι μας ... 'Ο Λαός της Θάλασσας' όπως αποκαλούσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι τα δελφίνια. Αιμιλία Δρούγα

Τι είναι τα δελφίνια;

Τα δελφίνια είναι θαλάσσια θηλαστικά, όχι ψάρια. Είναι πλάσματα θερμόαιμα όπως και ο άνθρωπος και έχουν την ικανότητα να γεννούν ένα μωρό κάθε 1-2 χρόνια. Ένα νεογέννητο Ρινοδέλφινο έχει μήκος από 90-130 εκατοστά του μέτρου και όταν ενηλικιωθεί θα φθάσει μέχρι τα 4 μέτρα. Κάποια είδη δελφινιών μπορούν να ζήσουν μέχρι και 40 χρόνια. Τα δελφίνια έχουν προσαρμοστεί στο θαλάσσιο περιβάλλον τα τελευταία 45-50 εκατομμύρια χρόνια, αφού έχουν εξελιχθεί από τα κρεόδοντα που ήταν ζώα της ξηράς και έμοιαζαν με τα σημερινά σαρκοφάγα θηλαστικά της ξηράς.

Βιολογία και Συμπεριφορά

Τα δελφίνια κινούνται στο νερό με τη βοήθεια της δυναμικής ουράς τους . Η δύναμη της ουράς τους, τα κάνει να αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες μέσα και έξω από το νερό, να κάνουν μεγάλα άλματα, να καταδύονται γρήγορα σε μεγάλα βάθη και να κυνηγούν την τροφή τους. Μερικές φορές η ουρά τους αποτυπώνει και τις διαθέσεις τους αφού όταν δούμε στη θάλασσα ένα δελφίνι να κτυπά με δύναμη την ουρά του στο νερό, τότε είναι ένα σήμα κινδύνου για να προειδοποιήσει το κοπάδι του, ή ένα σήμα ότι ενοχλείται από την παρουσία μας. Τα πλευρικά τους πτερύγια χρησιμεύουν για να μπορούν να κινούνται μέσα στο νερό και να χαϊδεύουν άλλα δελφίνια στις κοινωνικές τους συναναστροφές. Άλλωστε τα δελφίνια συνηθίζουν να κολυμπούν κοντά το ένα με το άλλο και να περιστρέφονται μαζί με αρμονικές κινήσεις. Τα δόντια τους χρησιμεύουν μόνο για να κρατούν την τροφή τους και όχι για να τη μασήσουν. Στη φύση, όταν βλέπουμε ένα δελφίνι με ανοικτό το στόμα του και να κουνά το κεφάλι του τότε είναι σήμα ενόχλησης και όταν έχει αγριέψει κτυπά μαζί και τα σαγόνια του. Τα δελφίνια διαθέτουν ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο αναπνευστικό σύστημα, αφού αναπνέουν από το φυσητήρα (ρουθούνι) που βρίσκεται στο πάνω μέρος του κεφαλιού τους και χρειάζονται λιγότερο από το 1/5 του δευτερολέπτου για να αδειάσουν και να ξαναγεμίσουν με αέρα τους πνεύμονές τους. Ο αέρας που εξέρχεται από το ρουθούνι τους μπορεί να φτάσει και τα 100 χιλμ/ώρα! Το πολύπλοκο νευρικό σύστημα που διαθέτουν και υπάρχει στο φυσητήρα του, προειδοποιεί πότε θα πρέπει να ανοίξει για να αναπνεύσει και πότε θα πρέπει να κλείσει, ώστε να μη διαπεράσει το νερό όταν καταδύονται σε μεγάλα βάθη. Τα μάτια τους βλέπουν το ίδιο καλά μέσα στο νερό, όσο και έξω από αυτό, ενώ προστατεύονται από τα αιωρούμενα σωματίδια και από την τριβή με το νερό από ένα αδιάβροχο έκκριμα. Τα δελφίνια κοιμούνται αποσπασματικά όταν θελήσουν και επιπλέουν κοντά στην επιφάνεια για να αναδυθούν και να αναπνεύσουν. Ο ύπνος τους είναι ελεγχόμενος εφόσον κοιμάται μονάχα ο μισός εγκέφαλος, ενώ ο υπόλοιπος ελέγχει την αναπνοή του. Ενώ η όσφρησή τους είναι άγνωστη, έχουν εξαιρετικά αναπτυγμένη την αίσθηση της ακοής, πολύ περισσότερο και από την όραση. Τα αυτιά τους είναι δύο μικρές οπές πίσω από το μάτι τους. Το αυτί ενός Ρινοδέλφινου έχει διάμετρο 2-3 χιλιοστά και βάθος 5-6 εκατοστά. Το δέρμα τους είναι λείο, απαλό και ευαίσθητο σαν μετάξι, έτσι ώστε να κολυμπούν γρήγορα μέσα στο νερό. Το αίμα τους, σε σχέση με το δικό μας, περιέχει ως και 4 φορές περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια (που κουβαλούν οξυγόνο στα κύτταρα), ενώ αποθηκεύουν οξυγόνο και στους μύες. Έτσι, χωρίς ιδιαίτερα μεγάλους πνεύμονες, μπορούν να καταδύονται για ασύγκριτα περισσότερο χρόνο απ' όσο εμείς. Είδη όπως το Ρινοδέλφινο μπορεί να καταδυθεί μέχρι και 500 μέτρα. Η γνωστή μας νόσος των δυτών τους είναι άγνωστη, αφού τα πλευρά τους μαζεύονται και ανοίγουν, γύρω από τα όργανα, ανάλογα με την πίεση, ενώ η ταχύτητα που αναπτύσσουν μέσα στο νερό είναι παροιμιώδης. Τα δελφίνια είναι εξαιρετικά προικισμένοι κολυμβητές και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τα ψάρια. Τα δελφίνια γεννούν ένα μωρό κάθε 1-2 χρόνια. Το μωρό γεννιέται με την ουρά του , τρέφεται με γάλα, και παραμένει με τη μητέρα του μέχρι και 4 χρόνια. Σε αυτή τη διάρκεια οι μητέρες διδάσκουν τα μικρά τους να κυνηγούν για την τροφή τους, να συναναστρέφονται μεταξύ τους και να ζουν ομαδικά. Έρευνες έχουν αποκαλύψει ότι μόλις γεννηθεί το μωρό η μητέρα εκπέμπει συνεχώς έναν ήχο ώστε να τον καταγράψει ως αποτύπωμα. Αυτός ο ήχος χρησιμεύει έτσι ώστε το νεογνό να τον αναγνωρίζει και να μη χάνεται, ενώ όταν ενηλικιωθεί το μικρό δελφίνι έχει την ικανότητα να τον μετατρέψει σε ένα δικό του αναγνωριστικό σήμα.

Ένας διαφορετικός τρόπος επικοινωνίας

Πολύχρονες έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα δελφίνια διαθέτουν έναν ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας. Ολόκληρο το σώμα τους συμπεριφέρεται σαν ένα τεράστιο αυτί, όταν δέχεται ήχους. Όταν εκπέμπει ήχους, γίνεται το εξής: οι ήχοι δημιουργούνται μέσα στον εγκέφαλο και περνούν ύστερα μέσα από το ογκώδες μέτωπο, το ονομαζόμενο πεπόνι, που λειτουργεί όπως ο φακός για το φως, εστιάζοντας τους ήχους σε ορισμένες συχνότητες. Από το μέτωπο οι ήχοι ψεκάζονται προς όλες τις κατευθύνσεις και όταν χτυπήσουν σε οποιοδήποτε εμπόδιο (άλλο δελφίνι, ψάρια ή βράχια, για παράδειγμα), επιστρέφουν. Από εκεί οι ανακλώμενοι ήχοι περνούν μέσα από το κηρώδες λίπος, που γεμίζει τα κούφια οστά των κάτω σαγονιών. Έτσι, το σήμα ενισχύεται και φτάνει στην άρθρωση του σαγονιού, από όπου μεταβαίνει στο εσωτερικό αυτί και από εκεί στο ακουστικό κέντρο του εγκέφαλου για ανάλυση. Όταν βρισκόμαστε μέσα στο νερό, μας είναι πολύ δύσκολο να προσδιορίσουμε μια ηχητική πηγή. Τα δελφίνια όμως, εξαιτίας της έντονης ασυμμετρίας του κρανίου τους, γνωρίζουν όχι μόνο από ποια διεύθυνση έρχεται η ηχητική δόνηση, αλλά και από ποια απόσταση. Αυτά τα καταπληκτικά θηλαστικά έχουν τη δυνατότητα να συνομιλούν μεταξύ τους από πολλά χιλιόμετρα μακριά, ενώ όταν ηχοβολίσουν το περιβάλλον τους για τροφή, μαθαίνουν αμέσως π.χ. σε ποια απόσταση βρίσκεται το κοπάδι των ψαριών, τι μέγεθος έχει το καθένα τους, με τι ταχύτητα κινούνται και προς ποια κατεύθυνση. Από κοντινές αποστάσεις οι ηχοβολισμοί τους δρουν και σαν υπερηχογράφημα, δηλ. το ένα δελφίνι μπορεί να δει τα εσωτερικά όργανα του άλλου! Εξαιτίας του σχετικά μικρού μεγέθους τους, συνήθως παράγουν υπέρηχους (ψιλά σφυρίγματα), που ταξιδεύουν συχνά σε αποστάσεις πολλών δεκάδων χιλιόμετρων.

Η κοινωνία των δελφινιών

Τα θηλυκά συνήθως παραμένουν στο κοπάδι, ενώ τα αρσενικά πολλές φορές μετακινούνται και σε άλλα κοπάδια. Η κοινωνική οργάνωση των δελφινιών είναι υποδειγματική. Πολλά κοπάδια καθορίζουν την περιοχή που κινούνται και τρέφονται. Συνήθως, ανάλογα και με το είδος, σχηματίζουν οικογενειακές ομάδες, που οι δεσμοί τους διαρκούν ακόμη και για μια ζωή. Οι οικογένειες μιας ευρύτερης περιοχής συχνά αλληλοϋποστηρίζονται, κυρίως όταν υπάρχει κίνδυνος πνιγμού κάποιου μέλους τους, ενώ μερικές φορές βοηθούν και τα κήτη άλλων ειδών. Όταν ένα δελφίνι κινδυνεύει από πνιγμό και είναι ανήμπορο, τα άλλα δελφίνια το βοηθούν στηρίζοντάς το με το σώμα τους ή με το ρύγχος τους στην επιφάνεια για να αναπνεύσει. Τα δελφίνια συνηθίζουν να δημιουργούν οικογένειες και να συνενώνονται σε μεγάλα κοπάδια. Οι οικογένειες των δελφινιών μπορεί να αριθμούν ακόμη και εκατοντάδες άτομα. Όλα τα κήτη δείχνουν αξιοθαύμαστο αλτρουισμό και ουσιαστικά βοηθούν με αυταπάρνηση άλλα κήτη ή ακόμα και άλλα ζώα με πνεύμονες, για να μην πνιγούν. Είναι πάμπολλες οι αναφορές για διασώσεις ναυαγών ή και πιλότων από αυτά τα θηλαστικά.

Κίνδυνοι και απειλές

Αυτά τα θαυμαστά θαλάσσια θηλαστικά, όμως αντιμετωπίζουν και πολλούς κινδύνους. Φυσικοί τους εχθροί είναι οι καρχαρίες και ο άνθρωπος που με ή χωρίς τη θέλησή του τα σκοτώνει ή τα τραυματίζει. Έχει βρεθεί ότι κάθε μέρα 1-3 δελφίνια πεθαίνουν ή προσαράζουν ζωντανά στις ακτές της Ελλάδας. Οι θλιβερές στατιστικές των τελευταίων 5 χρόνων, μας έχουν δείξει πως πάνω από 350 δελφίνια έχουν βρεθεί νεκρά, σε διάφορες περιοχές. Ο θάνατός τους οφειλόταν κυρίως (95%) σε ανθρωπογενείς αιτίες: από πυροβολισμούς, μαχαιρωμένα ή χτυπημένα από κάποιο αδίστακτο ανθρώπινο χέρι, σκοτωμένα από παράνομη αλιεία με δυναμίτες, πνιγμένα σε δίχτυα, θανάσιμα τραυματισμένα από προπέλες ταχύπλοων σκαφών, δηλητηριασμένα από τη ρύπανση της θάλασσας, άρρωστα από άλλες παθογόνες αιτίες και τέλος πανικοβλημένα και προσαραγμένα νεκρά από παρεμβολές στο ηχοεντοπιστικό τους σύστημα. Πολλοί θάνατοι δελφινιών θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εάν υπήρχε σωστή πληροφόρηση ή εάν είχαν μερικοί πολίτες ή φορείς την ευαισθησία να ανατρέξουν σε αυτούς που γνωρίζουν πραγματικά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πάντοτε πως τα δελφίνια προστατεύονται με νόμους, γιατί είναι απειλούμενα είδη και οποιαδήποτε κακοποίησή τους θεωρείται παράνομη, γι' αυτό είναι καθήκον μας να τα προστατεύσουμε και να τα βοηθήσουμε σε μια δύσκολη κατάσταση.

ΕΙΔΑΤΕ ΔΕΛΦΙΝΙ ΠΡΟΣΑΡΑΓΜΕΝΟ;

ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ : 1) 4223305 - 6 ή 0945 - 644994, 0944 -648615

Προσοχή: Βεβαιωθείτε ότι είναι ζωντανό. Αναπνέει κάθε 15-20 δευτερόλεπτα.

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ

1.Μην το οδηγήσετε στα βαθιά.

2.Φροντίστε ώστε να βρίσκεται το ρουθούνι πάντοτε έξω από το νερό.

3.Διατηρείστε τα μέρη του σώματος που είναι εκτεθειμένα στον αέρα υγρά (και δροσερά) με θαλασσινό νερό. Μη βρέχετε το ρουθούνι του.

4.Σκεπάστε το με ανοιχτόχρωμο και βρεγμένο σεντόνι, αφήνοντας ακάλυπτα τα πτερύγια τα μάτια και το ρουθούνι.

5.Καλύψτε με βαζελίνη (όχι αντηλιακά) τα μέρη του σώματος που είναι εκτεθειμένα στον αέρα. Προσοχή, όχι στα μάτια και ρουθούνι ούτε στα χείλη του στόματος.

6.Μη ρίχνετε νερό ή οτιδήποτε άλλο στο ρουθούνι.

7.Απομακρύνετε τον κόσμο, (το στρες μπορεί να το σκοτώσει).

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟ ή ΣΚΕΛΕΤΟΣ:

1.Μετακινήστε το εύρημα, αν κινδυνεύει να παρασυρθεί από τη θάλασσα.

2.Φωτογραφήστε το πριν και μετά τη μεταφορά του.

ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΦΩΚΙΑ ΜΟΝΑCHUS - MONACHUS

Η Μεσογειακή φώκια Monachus monachus "..Κι ήρθαν οι φώκιες σωρευτές απ' το γιαλό κι αράδα ξαπλώθηκαν στης θάλασσας τ' αμμουδερό ακρογιάλι". Ομήρου, "Οδύσσεια" Αιώνες έχουν περάσει από τότε που ο Όμηρος περιέγραφε στην "Οδύσσεια", μια ειδυλλιακή, καθημερινή εικόνα από τα ελληνικά ακρογιάλια της εποχής. Τότε, η Μεσογειακή φώκια ήταν πρωταγωνιστής στη ζωή. Στα χρόνια μας, η Μεσογειακή φώκια Monachus monachus είναι το "υπ' αριθμόν ένα" απειλούμενο με εξαφάνιση είδος της Ευρώπης. Λίγες μόνο εκατοντάδες ζώα απαντώνται στις ακτές της Μεσογείου και της Δυτικής Αφρικής, ο μεγαλύτερος αριθμός των οποίων (200-250 άτομα περίπου) ζει σήμερα στα ελληνικά νερά. Οι μεσογειακές φώκιες είναι ένα από τα μεγαλύτερα είδη φωκών και από τα λίγα μεγάλα θηλαστικά της Ελλάδας. Τα ενήλικα ζώα φθάνουν σε μήκος τα 3 μέτρα, ενώ το βάρος τους μπορεί να φθάσει τα 350 κιλά. Το σώμα τους καλύπτεται από κοντό και στιλπνό τρίχωμα, το χρώμα του οποίου ποικίλει από ανοιχτό γκρι έως σκούρο καφέ, ή και μαύρο. Η κοιλιά είναι συνήθως πιο ανοιχτόχρωμη, ενώ μερικά ζώα, συνήθως τα σκούρα ή μαύρα, έχουν στην κοιλιά ένα άσπρο "μπάλωμα". Οι Μεσογειακές φώκιες γεννούν 1 μικρό κάθε δύο συνήθως χρόνια. Γεννούν πάντα στην ξηρά, μέσα σε σκοτεινές, καλά προφυλαγμένες θαλασσινές σπηλιές. Η περίοδος των γεννήσεων εκτείνεται από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο. Τα νεογέννητα έχουν μήκος 1 μέτρο περίπου και βάρος 15 περίπου κιλά. Θηλάζουν για τρεις σχεδόν μήνες και μετά μαθαίνουν να βρίσκουν την τροφή τους μόνα τους. Βασική απειλή για τη Μεσογειακή φώκια είναι οι ανθρώπινες δραστηριότητες. Η ηθελημένη θανάτωσή της, η μείωση της διαθέσιμης τροφής της, αλλά και η τυχαία σύλληψή της σε αλιευτικά εργαλεία, είναι αιτίες που σχετίζονται με την αλιεία. Επίσης, η θαλάσσια ρύπανση και ο ανεξέλεγκτος τουρισμός προκαλούν καταστροφή των φυσικών βιοτόπων της, με αποτέλεσμα τη χαμηλή γεννητικότητα και την υψηλή θνησιμότητα του είδους. Η Monachus monachus βρίσκεται στην κορυφή της οικολογικής πυραμίδας και γι' αυτό μπορεί να θεωρηθεί δείκτης υγείας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Η εξαφάνισή της αποτελεί προοίμιο για την καταστροφή του.

Προστατεύοντας τη Μεσογειακή φώκια, στην ουσία προστατεύουμε τη θάλασσα.

ΦΑΛΑΙΝΑ ΦΥΣΗΤΗΡΑΣ

Ο φυσητήρας είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά ζώα του πλανήτη. Οι προσαρμογές του στο θαλάσσιο περιβάλλον προκαλούν τόσο το θαυμασμό όσο και την απορία της σύγχρονης επιστήμης, που δεν έχει ακόμη κατορθώσει να εξηγήσει πολλές από αυτές. Δικαιολογημένα, ο φυσητήρας έχει χαρακτηριστεί ως "το ζώο των υπερθετικών". Από το 1995 μέχρι το 1998, η συλλογή δεδομένων στη ΝΔ Κρήτη έδειξε ότι η περιοχή αυτή έχει ιδιαίτερη βιολογική αξία για τους φυσητήρες ολόκληρης της Μεσογείου. Μοιάζει να είναι ο πιο σημαντικός τόπος περάσματος, διατροφής, συνάθροισης και ίσως αναπαραγωγής του είδους στη Μεσόγειο. Η παρουσία φυσητήρων στη Νότια Κρήτη συνδέεται με την ύπαρξη υποβρυχίων γκρεμών πολύ κοντά στις ακτές. Εκεί, αφθονούν τα βαθύβια καλαμάρια με τα οποία τρέφονται οι φυσητήρες. Σύμφωνα με τα διεθνή ντοκουμέντα, ο αριθμός των φυσητήρων απαρτίζεται από μικρό αριθμό ατόμων, παρουσιάζει εμφανή σημάδια συρρίκνωσης και κατά συνέπεια είναι πολύ ευάλωτος απέναντι σε οποιαδήποτε ανθρωπογενή απειλή (πελαγικά αφρόδιχτα, χημική ρύπανση, ηχορύπανση ). Η προστασία του σε μεσογειακό επίπεδο αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα. Γι' αυτούς τους λόγους, το 1998 η επιστημονική ομάδα του Δρ. Α. Φραντζή (που σήμερα αποτελεί τον πυρήνα του Ινστιτούτου κητολογικών Ερευνών Πέλαγος) δημιούργησε το ερευνητικό πρόγραμμα "φυσητήρες Νότιας Κρήτης" που είχε ως σκοπό την φωτογραφική καταγραφή των φυσητήρων και τη μελέτη της Βιολογίας, της επικοινωνίας, της γενετικής και των μεταναστεύσεων τους, με σκοπό την πρόταση μέτρων για την άμεση προστασία τους. Στο πλαίσιο της έρευνας "φυσητήρες Νότιας Κρήτης" δημιουργήθηκε και το Ινστιτούτο κητολογικών ερευνών "Πέλαγος" που είναι μια επιστημονική μη κερδοσκοπική οργάνωση με σκοπό τη μελέτη και την προστασία των κητωδών. Βασικοί σκοποί του Ινστιτούτου "Πέλαγος" είναι α)η διεξαγωγή και προώθηση της επιστημονικής έρευνας στην Ελλάδα και στη Μεσόγειο β)η διάδοση των σχετικών γνώσεων προς κάθε κατεύθυνση γ)η ενημέρωση του κοινωνικού συνόλου δ)η προστασία των κητωδών και η διαφύλαξη της ακεραιότητας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

ΣΠΟΓΓΑΛΙΕΙΑ

Καταγεγραμμένη, ως το νησί των σφουγγαράδων, η Κάλυμνος έχει χαράξει τη δική της ενδιαφέρουσα ιστορία στο Δωδεκανησιακό σύμπλεγμα. Εντυπωσιακή με τη γύμνια των βουνών και τις δαντέλες των ακτών, η Κάλυμνος καταγράφει ιστορία από την 4η π.Χ. χιλιετία. Είναι διάσπαρτη από μνημεία, Ακροπόλεις, ρωμαϊκούς τάφους και λουτρώνες, σπήλαια, παλαιοχριστιανικές βασιλικές και βυζαντινά ναίδρια, αλλά και κάστρα ιπποτών, που έμειναν εκεί έως τη λήξη της Ιπποτοκρατίας, το 1523 μ.Χ. Η θάλασσα υπήρξε πάντα το κυρίαρχο στοιχείο της ζωής του τόπου και η αλιεία των σφουγγαριών μπλεγμένη με τους μύθους και την πραγματικότητα χάνεται στα βάθη του χρόνου. Πρώτος ο Όμηρος αναφέρεται στη χρησιμότητα του σφουγγαριού, για να πλένεται ο Θεός Ήφαιστος και για να καθαρίζονται τα τραπέζια, μετά από τα δείπνα των μνηστήρων της Πηνελόπης. Με σφουγγάρι ποτισμένο με χολή και ξύδι "δρόσισε" ο Ρωμαίος στρατιώτης τα χείλη του Εσταυρωμένου Ιησού. Η χρήση του απλώθηκε και για άλλες δραστηριότητες του ανθρώπου, κι έτσι το σφουγγάρι, που πρώτος ο Αριστοτέλης το κατέταξε στην κατηγορία των ζώων, έγινε περιζήτητο προϊόν. Οι Δωδεκανήσιοι και κυρίως οι Καλύμνιοι και οι Συμιακοί, οι Υδραίοι και οι Αιγινίτες σφουγγαράδες κατέκτησαν τις εμπορικές πρωτιές.Όμως και μετά την κάμψη της σπογγαλιείας, έως και πριν από μερικά χρόνια, οι Καλύμνιοι άντεξαν πεισματικά στον ανταγωνισμό με το συνθετικό σφουγγάρι κρατώντας έως σήμερα και τις μουσειακές στιγμές του μαχητή των βυθών στο Ναυτικό Μουσείο Καλύμνου, αλλά και τα σκήπτρα, ως το "νησί των σφουγγαράδων".

ΚΟΧΥΛΙΑ

Τα κοχύλια είναι σκληροί εξωτερικοί σχηματισμοί, που κατά κανόνα προστατεύουν το σώμα των μαλακίων και των οστρακοδέρμων. Αποτελούν έκκριση του μανδύα και αποτελούνται από μια οργανική ουσία την κοχυλίνη, που περιέχει μεταλλικές ουσίες με κύριο συστατικό το ασβέστιο. Η εμφάνισή τους είναι άκρως εντυπωσιακή και η δομή τους περίπλοκη. Παρατηρώντας ένα κοχύλι μπορούμε από δομικής άποψης να διακρίνουμε: α)ένα λεπτό εξωτερικό στρώμα (επιδερμίδα ή περιόστρακο) που αποτελείται από οργανική ουσία και το χρώμα του διαφέρει από είδος σε είδος, β)ένα ενδιάμεσο στρώμα αποτελούμενο από πρίσματα ανθρακικού ασβεστίου και γ)ένα εσωτερικό στρώμα που εμφανίζει παράλληλα ελάσματα που παρουσιάζουν ιριδισμούς και αποτελούν το Μάργαρο. Το σχήμα τους ποικίλει από τάξη σε τάξη μαλακίων, με διάφορες παραλλαγές στις δευτερεύουσες ομάδες κοχυλιών.

ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ

Από τα αρχαία χρόνια τα κοχύλια χρησιμοποιούνται ως διακοσμητικά αντικείμενα. Πολλοί μάλιστα ασχολούνται με τη συλλογή τους μιας και η ομορφιά τους είναι σπάνια. Πολλά από τα είδη των κοχυλιών χρησιμεύουν στην εξαγωγή του μάργαρου ενώ με της κατώτερης μορφής και ποιότητας, παράγεται ασβέστης και διάφορα λιπάσματα. Ξεχωριστή είναι η συμβολή τους στην κατασκευή μουσικών οργάνων.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΑ ΚΟΧΥΛΙΑ

Σε διάφορες παραθαλάσσιες περιοχές της χώρας μας, βρίσκει κανείς πολλά είδη (μεγάλα, μεσαία, μικρά), όμως πιο εντυπωσιακή είναι η εξερεύνηση των ελληνικών βυθών, για την εύρεση σπάνιας και πλούσιας ομορφιάς θαλάσσιων κοχυλιών. Τέλος, μεγάλο ενδιαφέρον και ποικιλία παρουσιάζουν τα χερσαία κοχύλια καθώς και εκείνα των γλυκών νερών.

Αν θεωρείτε ότι το υλικό του club είναι παράνομο, προσβλητικό ή αντίκειται στους όρους χρήσης του Pathfinder, παρακαλούμε ενημερώστε το τμήμα διαχείρισης του Pathfinder.
- Η Phaistos Networks δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο που εμφανίζεται στον Pathfinder και προέρχεται από τα μέλη του ή από εξωτερικές πηγές -

© 1997-2014 Phaistos Networks S.A.