Pathfinder clubs - ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
 evolving to achieve perfection

Pathfinder clubs  My Clubs   Login Κατηγορία: Πολιτική - Κράτος - Φορείς » Πολιτικές Οργανώσεις
basilikienosis
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (επισκέπτης)

Κεντρική
ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΟΦΡΟΝΩΝ
ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ & ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΘΝΙΚΗ ΙΔΕΑ"
ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ Β.Ε.
ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΗΣ Β.Ε.
Μηνύματα
Φωτογραφίες
Αρχεία
Links
ΒΙΒΛΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ
Arxeion
 
Μέλη του club
Προτείνετε το club σε ένα φίλο
Αναζήτηση
Γίνετε μέλος
 

Αναζητήστε προϊόντα στο BestPrice

 
4.000.000+ προϊόντα!
ΒΙΒΛΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ
[ Προσθέστε τα δικά σας σχόλια ]
Σελιδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93
1. Από Διόδωρος (επισκέπτης) στις 5/8/2014 16:39

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (4)
Γράφουν δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄ - Γεώργιος Παπαδόπουλος. Το 4ο και τελευταίο άρθρο καλύπτει την περίοδο 1972-1973. Αυτά τα 4 άρθρα είναι αφιερωμένα στην πορεία αυτών των 2 ανθρώπων κατά την εξαετία 13/12/1967 - 01/06/1973. Σ΄ αυτό το άρθρο μας βοήθησαν τα μάλα οι σπάνιες πληροφορίες, τα μοναδικά ντοκουμέντα και πηγές του ιστορικού συγγραφέα κ. Μάνου Χατζηδάκη. Ο κ. Χατζηδάκης, με την οξύτητα και την αντικειμενικότητα που τον διακρίνει, μελετά ψύχραιμα τα ιστορικά γεγονότα και κάνει μία εξαιρετική δουλειά για να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια για την 21η Απριλίου. Του αξίζουν συγχαρητήρια, γιατί είναι σπάνιος άνθρωπος.

Συνάντηση Βασιλέως - Σ. Κωνσταντόπουλου
Στις 17-18 Οκτωβρίου 1972 επεσκέφθη ανεπισήμως τον Κωνσταντίνο στην Ρώμη σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό, ο δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδος "Ελεύθερος Κόσμος" Σάββας Κωνσταντόπουλος.
Ο Σ. Κωνσταντόπουλος υποστήριξε πως μίλησε με ωμή ειλικρίνεια στον Βασιλέα. Του είπε πως το απριλιανό καθεστώς είναι σταθερό και ότι ο Γ. Παπαδόπουλος είναι "παντοδύναμος" και η "δεσπόζουσα φυσιογνωμία". Επίσης ότι "ήγειρε τα όπλα εναντίον της Επαναστάσεως", ότι κινείται στο εξωτερικό εναντίον του καθεστώτος και πως οι αντιδρώντες τον παρουσιάζουν ως "σημαίαν και σύμβολον αυτών". Τον συμβούλεψε να αναπτύξει εποικοδομητικά δραστηριότητα γύρω από τα εθνικά ζητήματα της Ελλάδος και να ενημερώνει την κυβέρνηση. Και ακολούθησε ο εξής διάλογος:
* ΒΑΣΙΛΕΥΣ: "Πως βλέπει ο κ. Παπαδόπουλος το ζήτημα του Θρόνου;"
* ΚΩΝ/ΠΟΥΛΟΣ: "Επ΄ αυτού, είχατε τα γεγονότα:
Πρώτον, σας απήλλαξε της ευθύνης δια την 13ην Δεκεμβρίου. Την απέδωσε εις κακούς συμβούλους. Δεύτερον, εζητωκραύγασε υπέρ του Βασιλέως εις την Σχολήν Ευελπίδων. Τρίτον, διετήρησε τον θεσμόν και το πρόσωπον του Βασιλέως εις το νέον Σύνταγμα και αφήκε ανοικτήν την θύραν της επανόδου σας και πρό της διεξαγωγής των εκλογών.
Νομίζω Μεγαλειότατε, ότι δεν έγινε από της πλευράς του θρόνου αξιοποίησις της στάσεως του Πρωθυπουργού".
* ΒΑΣΙΛΕΥΣ: "Ποιοι νομίζετε είναι οι απώτεροι σκοποί του κ. Γ. Παπαδοπούλου;"
* ΚΩΝ/ΠΟΥΛΟΣ: "Ο Πρωθυπουργός είναι άνθρωπος ευφυέστατος με υψηλόν αίσθημα ευθύνης. Καθώς πιστεύω, τον ενδιαφέρει η υστεροφημία του [...] Η βαθυτάτη του επιθυμία είναι να έλθη μία στιγμή κατά την οποίαν να πη εις τους Έλληνας: Έκαμα αυτό που σας υποσχέθηκα. Παρέλαβα την Ελλάδα αποσυντεθειμένην και σας την παραδίδω ευημερούσαν και ισχυράν [...]".
* ΒΑΣΙΛΕΥΣ: "Εγώ θέλω να επανέλθω, αλλά δια να το θέλη και ο Παπαδόπουλος, θα πρέπει να έχη κάποιον λόγον... Εγώ δεν επιθυμώ να επιστρέψω μειωμένος, αλλά ούτε και ο Παπαδόπουλος πρέπει να θέλη κάτι τέτοιο, διότι τότε θα του είμαι άχρηστος. Πρέπει, κατά συνέπειαν, να υπάρχη πνεύμα κατανοήσεως και κοινός σκοπός".

Η τελευταία συνάντηση Βασιλέως - Αγγελή
Στις αρχές Νοεμβρίου του 1972, ο Κωνσταντίνος παραχώρησε συνέντευξη σε δημοσιογράφους στην Βερόνα και δήλωσε την επιθυμία του να έχει, ως Ανώτατος ¶ρχοντας, δικαιώματα και προνομίες ανάλογες προς τους ομολόγους του των δυτικοευρωπαϊκών χωρών και να αποτελεί περισσότερο σύμβολο ενότητας της χώρας παρά πηγή εξουσίας.
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, αντιλαμβανόμενος ότι "τα καύσιμα ετελειώσαν", θορυβημένος από την εκποίηση ιδιόκτητου κτήματος (1560 στρεμμάτων) του Τατοΐου από την εταιρία ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ τον Νοέμβριο και προτού προχωρήσει στο κόμμα ΕΠΟΚ για ταχύ εκδημοκρατισμό, στέλνει τον Δεκέμβριο του 1972 τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγό Οδυσσέα Αγγελή στην Ρώμη, για να διερευνήσει τις προθέσεις του Βασιλιά.
Στις 13 Νοεμβρίου 1972 έγινε η τέταρτη και τελευταία συνάντηση Βασιλέως-Αγγελή. Διαβάστε τον διάλογο:
ΑΓΓΕΛΗΣ: "Που είμαστε; Που βρισκόμαστε σήμερα; Μεγαλειότατε, δεν βοηθήσατε καθόλου και τώρα έχει δημιουργηθή χάσμα αγεφύρωτον... Εν πάση περιπτώσει, αποκλείεται κάθε είδους επαφή με σκοπόν την επιστροφήν σας υπό όρους....
Το θέμα του Βασιλέως μόνον από τον λαόν μπορεί να λυθή και δη διά δημοψηφίσματος, οπότε οι αντιδρώντες αξιωματικοί θα πρέπη να υπακούσουν και η κυβέρνησις θα δυνηθή να επιβάλη την βούλησιν του λαού".
ΒΑΣΙΛΕΥΣ: "Ερωτώ τον Στρατηγό Οδυσσέα Αγγελή, τι θα κάνη; Θα ψηφίση υπέρ ή κατά;"
ΑΓΓΕΛΗΣ: "Σας ομιλώ ως Στρατιώτης και επί τω λόγω της στρατιωτικής μου τιμής. Είμαι υπέρ της επιστροφής του Βασιλέως Κωνσταντίνου στην Ελλάδα".
Ο Κωνσταντίνος ήταν για άλλη μια φορά σαφής και κατηγορηματικός: Δεν πρόκειται να επιστρέψει, αν δεν ικανοποιηθούν οι όροι τους οποίους είχε θέσει:
α) προκήρυξη εκλογών σε τακτή ημερομηνία όχι ανώτερη των 6 μηνών,
β) παράδοση της διακυβέρνησης της χώρας σε υπηρεσιακό σχήμα από προσωπικότητες, για την εκτόνωση των παθών και την λήψη των μέτρων που ήταν απαραίτητα για την αναστήλωση της εθνικής οικονομίας. Δεν αποκρύβει την πρόθεσή του μετακινηθεί, διαφορετικά, στην Μεγάλη Βρετανία, όπου θα αγόραζε- με τον τίμημα του εκποιημένου τμήματος του Τατοΐου- μονοκατοικία για την οικογένειά του.
Κατόπιν, ο ΑΕΔ έθιξε και άλλα θέματα. Διερωτήθηκε ποιοι έστειλαν τον Γρίβα στην Κύπρο: "Είναι ο ρομαντισμός του Γρίβα ή οι ξένες δυνάμεις; Εάν επιτύχη να ανατρέψη τον Μακάριο θα γίνει πρόξενος μεγάλων συμφορών".
Ανέλυσε πως ο Ζωιτάκης είχε "καβαλήσει το καλάμι" και συνέχισε: "Η συνεργασία μου με τον Πρωθυπουργό είναι αρίστη. Ενίοτε τον θεωρώ πολύ μετριοπαθή σε ορισμένα θέματα. Αλλά αν δεν ήταν έτσι ο Πρωθυπουργός, θα είχαμε έναν τρελό Λαδά που δεν θα στεκόταν ούτε στιγμή! Ο Γ. Παπαδόπουλος αποβλέπει στην δημιουργία νέων πολιτικών δυνάμεων. Και αυτό επιτυγχάνεται εν μέρει με την Συμβουλευτική Επιτροπή".

Η 2η και τελευταία συνάντηση Βασιλέως - Σ. Κωνσταντόπουλου
Στις 13-16 Δεκεμβρίου 1972 έγινε νέα αποστολή του Σ. Κωνσταντόπουλου προς τον Βασιλέα. Αρχικά του ξεκαθάρισε: "Για μένα δεν υπάρχει παρά ο Βασιλεύς και ο Παπαδόπουλος!". Επανέλαβε όσα του είχε πει προ διμήνου. Μία θεαματική μεταστροφή του Βασιλέως, όχι υπέρ του καθεστώτος, αλλά υπέρ των εθνικών θεμάτων η οποία ανέστρεφε το δυσμενές κλίμα και από αντιδρώντα θα τον έκανε έμμεσα συνεργάτη της κυβερνήσεως.
Ήταν η τελευταία ευκαιρία του Παπαδόπουλου προς τον Βασιλέα. Ο Παπαδόπουλος ήδη από τα τέλη του 1972 είχε προσανατολισθεί σε μία λύση του Πολιτειακού:
- Να συνέλθει εκτάκτως Υπουργικό Συμβούλιο και να αποφασίσει την άμεση επιστροφή του Βασιλέως.
- Εάν ο Βασιλεύς δεν επιστρέψει ή θέσει όρους να συμβούν δύο τινά:
α) Ή να ανακηρυχθεί Βασιλεύς ο 7χρονος Διάδοχος Παύλος Β΄ με διορισμό τριμελούς Αντιβασιλείας σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1968.
β) Ή προκήρυξη δημοψηφίσματος για ανακήρυξη Προεδρικής Δημοκρατίας.

Η συνάντηση Κάρτερ - Στράτου και η κυβέρνηση κοινής εμπιστοσύνης

Γ. Κάρτερ
Στις 24 Ιανουαρίου 1973, ο Γ. Παπαδόπουλος έθεσε στην "Επιτροπή Ανθρωπίνου Δυναμικού" (δες εδώ: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ) το ζήτημα του πολιτειακού και το πρόσωπον του Βασιλέως. Κατά τον τέως υφυπουργό, στενό συνεργάτη του Παπαδόπουλο και μέλος του ΕΠΟΚ Γεώργιο Κάρτερ στο έργο του "Τα καύσιμα ετελείωσαν" ήταν η πρώτη φορά που ο Παπαδόπουλος σκεφτόταν σοβαρά την εκθρόνιση του Κωνσταντίνου.
Ο Παπαδόπουλος όμως έδωσε ακόμη μία ευκαιρία στον Κωνσταντίνο:
Ο Γ. Κάρτερ επεσκέφθη τον γνωστό για τον ισχυρό δεσμό του με τον Βασιλέα, βιομήχανο Χριστοφόρο Στράτο στην οικία του στην Γλυφάδα, παρόντος και του καθηγητού Δημ. Νιάνια. Αποκαλύπτει ο Κάρτερ:
"Κατά την συζήτηση, ο γράφων επέτυχε να προκαλέση το ενδιαφέρον των συνομιλητών του στην ιδέα σχηματισμού νέας κυβερνήσεως κοινής εμπιστοσύνης με εντολής διεξαγωγής εκλογών εντός τακτής προθεσμίας.
Ο Στράτος ζήτησε επίσημες εγγυήσεις. Πήρα ενώπιόν του στο τηλέφωνο τον ίδιο τον Παπαδόπουλο! Δέχθηκε να συναντηθούν απορρήτως προς ανταλλαγήν απόψεων. Η συνάντηση ωρίσθη σε τακτή ημέρα στο Πρωθυπουργικό Γραφείο.
Την συγκεκριμένη ημέρα όμως, έκπληκτος άκουσα από το στόμα του Στράτου ότι η συνάντηση ματαιούται "διότι δεν υπάρχουν πλέον οι προϋποθέσεις συμφιλιώσεως"!
Υπέθεσα ότι η υπαναχώρηση του Στράτου απηχούσε την απροκάλυπτη απόρριψη του Βασιλέως. Μετέφερα, ως είχα χρέος, τα διατρέξαντα στον Παπαδόπουλο. ¶κουσε χωρίς σχόλια την περιγραφή της συζητήσεως με τον Στράτο και μόνον όταν ετελείωσα, πολύ σκεπτικός, παρετήρησε:
"Ο Κωνσταντίνος έκοψε λοιπόν την γέφυρα της επιστροφής του"!"

Ανταρσία στο Ναυτικό
Το Πολεμικό Ναυτικό είχε τους κατ΄ εξοχήν Βασιλόφρονες αξιωματικούς στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων. Ωστόσο, σύμφωνα με το "Πληροφορικό Σημείωμα" με ημερομηνία 3-6-1969, την ένδειξη "άκρως απόρρητον" και τον τίτλο "Περί Ναυτικού" το ποσοστό των αξιωματικών που ήθελαν το απριλιανό καθεστώς έφθανε στο 60%!
Η προετοιμασία της κινήσεως στο Ναυτικό ξεκίνησε το 1971 από 2 Βασιλόφρονες αξιωματικούς οι οποίοι παρέμεναν στο εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους: τους αντιπλοιάρχους Γεώργιο Καραμήτσο και Αλέξανδρο Παπαδόγγονα.
Τον Φεβρουάριο του 1972 ο αντιπλοίαρχος Γ. Καραμήτσος επέστρεφε από τις Βρυξέλλες μέσω Ρώμης. Εκεί συναντήθηκε με τον Παπαδόγγονα ο οποίος φοιτούσε στην Σχολή Πολέμου του ΝΑΤΟ στην Ρώμη.
Οι 2 Αντιπλοίαρχοι ήθελαν να συναντήσουν τον εκεί διαμένοντα Βασιλέα, ο οποίος όμως είχε ταξιδεύσει στην Δανία για την κηδεία του πεθερού του Βασιλιά Φρειδερίκου. Τελικά κατώρθωσαν να έλθουν σε επαφή με τον Κυριάκο Κουκουλομάτη, ε.α. αξιωματικό της Αεροπορίας, στην υπηρεσία του Βασιλέως. Ο Κουκουλομάτης συναντήθηκε μαζί τους στην Via Veneto και από εκεί μετέβησαν με αυτοκίνητο στο Βατικανό και στάθμευσαν. Στην κατάθεσή του, ο Γ. Καραμήτσος έλεγε: "Κατ΄ αρχάς ο Παπαδόγγονας είπε στον Κουκουλομάτη ότι η παραμονή του Βασιλέως εις την Ρώμην αμετόχου, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα και ότι αν επιθυμή να επανέλθη εις Ελλάδα, θα πρέπη ή να προσεγγίση την Επανάστασιν ή κάποια δυναμική ενέργεια να τον επαναφέρη..."
Αυτό επιβεβαίωσε στην κατάθεσή του και ο ίδιος ο Παπαδόγγονας: "... η συζήτησις μας περιέλαβε την γνώμην μου ότι παρατεταμένη παραμονή του Βασιλέως εις το εξωτερικόν βλάπτει γενικώς την θέσιν του ως προς τον Ελληνικόν λαόν, ο οποίος συν τω χρόνω τον απομακρύνει από την σκέψιν του" (Πόρισμα του Αναθεωρητού Γ΄ Τάξεως 21ης Ιουλίου 1973, Ταξιάρχου Γρηγορίου Σκεμπέα).
Από τον Σεπτέμβριο του 1972 προσπάθησαν να προσεταιριστούν αξιωματικούς από τον Στρατό Ξηράς και την Πολεμική Αεροπορία. Απέτυχαν παταγωδώς. Στο Πολεμικό Ναυτικό: Από 1.900 αξιωματικούς του Π.Ν. πέτυχαν να μυήσουν μόλις 56! Η αρχηγία του κινήματος είχε προσφερθεί διαδοχικά στους ναυάρχους Σ. Μουρίκη, Κων/νο Εγκολφόπουλο και Ι. Μηναίο που αρνήθηκαν και οι 3! Τέλος, τον Απρίλιο του 1973 δόθηκε στον (απότακτο επειδή συμμετείχε στο βασιλικό αντικίνημα του Δεκεμβρίου του 1967) Σπύρο Κονοφάο.
Σύμφωνα με το καθεστώς, πολιτικός σύμβουλος των Κινηματιών ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ και ότι στις 19 Μαΐου παρεδόθη στους Κινηματίες σχέδιο Διαγγέλματος, το οποίο θα απηύθυναν από τη Σύρο. Ο δε Πέτρος Γαρουφαλιάς είχε αναλάβει να ενισχύσει του κινηματίες με οικονομική βοήθεια για τη παροχή βοήθειας στις οικογένειες των μονίμων αξιωματικών, των υπηρετούντων στα πλοία τα οποία σχεδίαζαν να κινήσουν οι Κινηματίες.
Οι κινηματίες εξασφάλισαν επίσης από τον προαναφερθέντα βιομήχανο Χριστοφόρο Στράτο 3.000.000 δραχμές! 10.000 σε κάθε οικογένεια αξιωματικού του Ναυτικού θα συμμετέχει στο κίνημα.
Στις 8 Μαρτίου 1973 ο Αβέρωφ συνάντησε τον αυτοεξόριστο εν Παρισίοις Κων/νο Καραμανλή ο οποίος του μίλησε για την εκκολαπτόμενη κίνηση και πήρε την εξής στάση: "Ούτε αποθαρρύνω, ούτε υιοθετώ. Αν εκδηλωθή θα βοηθήσω".

Η στάση του Βασιλιά
Ο Κωνσταντίνος, μετά την συνάντησή του με τον Σ. Κονοφάο, έδωσε την έγκρισή του στην κίνηση μη συμμετέχοντας όμως σ΄ αυτήν ενεργά. Ερωτήθηκε από τον Κονοφάο διά μυστικής συνθηματολογίας και την ενέκρινε. Ωστόσο, μία μέρα μετά την κατάργηση της Βασιλείας, αρνήθηκε κάθε εμπλοκή του στην ανταρσία του Ναυτικού στο διάγγελμά του στις 2 Ιουνίου 1973 λέγοντας: "Δηλώνω σήμερα με τον κατηγορηματικώτερον τρόπον ότι δεν είχα ουδεμία ανάμειξιν εις την κίνησιν των αξιωματικών του Ναυτικού".
Στο υλικό της ανάκρισης, εκεί που παρουσιάζονται οι μόνοι προβληματισμοί και επισημάνσεις (μάλλον αδύνατες, αλλά ενδεικτικές συμπαθειών και προτιμήσεων) είναι στο θέμα του βασιλιά. Ακόμα και στις καταθέσεις των συλληφθέντων λίγοι είναι και εκείνοι που αναφέρονται στο Βασιλιά. Εν τούτοις το καθεστώς απέδωσε την αρχηγία και την όλη οργάνωση για την ανταρσία στον Κωνσταντίνο.
Δεν ήταν βασιλικό το κίνημα, περιλάμβανε όμως βασιλόφρονες και ελάχιστους παλατιανούς. Η αποτυχία του κινήματος στο Ναυτικό, τίναξε στον αέρα όλες τις προσπάθειες και λίγες ημέρες αργότερα ναρκοθέτησε την Βασιλευομένη Δημοκρατία.

1η Ιουνίου 1973
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος σκεφτόταν σοβαρά το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος για την επάνοδο του Βασιλέως στην Ελλάδα. Για να μπορέσει να τον φέρει χωρίς αντιδράσεις (αφού θα τον ήθελε ο λαός). Η ανταρσία όμως τα χάλασε όλα... Και προέβη σε μία απόφαση που αποθωράκισε την Ελλάδα.
Στις 1 Ιουνίου 1973 ο Γ. Παπαδόπουλος μετά από συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, κατήργησε την Βασιλευομένη Δημοκρατία, εγκαθίδρυσε Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και ορκίστηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Στο διάγγελμά του (για την κατάργηση της βασιλείας) ήταν πολύ σκληρός και καυστικός με τον Βασιλέα Κωνσταντίνο.
O Νικόλαος Μακαρέζος πίστευε ότι ο θεσμός της Βασιλείας είναι παρωχημένος και ο Κωνσταντίνος ανεπαρκής. Θεωρούσε ότι η ιστορική δικαίωση της 21ης Απριλίου θα ερχόταν με την κατάργηση του θεσμού στις 13 Δεκεμβρίου 1967! Στις 2 Ιουνίου 1973, μία μέρα μετά την κατάργηση της βασιλείας, ο Μακαρέζος είπε για τον Παπαδόπουλο στον Γεώργιο Κάρτερ ότι: "Αν ανοίξης την καρδιά του ακόμη και τώρα θα ίδης μέσα του το Στέμμα"!
Ο Κάρτερ τονίζει μέσα στο βιβλίο του το εξής: "Ο Γ. Παπαδόπουλος πήρε τας ευθύνας επάνω του διότι δεν ηθέλησε να φέρη τον λαόν εις αντίθεσιν με τον Βασιλέα διεξάγωντας εκ των προτέρων δημοψήφισμα. Πίστευε πως κάποτε μπορεί και να ξαναχρειασθή!..."

Επίλογος
Οι πρώτες φράσεις του προλόγου δικαιωματικά ανήκουν στον κ. Μάνο Χατζηδάκη ο οποίος έγραψε: "Η συνεργασία Βασιλέως - Γ. Παπαδοπούλου θα είχε κυριολεκτικά αλλάξει την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδος! Και τούτο διότι:
- Εάν ο Γ. Παπαδόπουλος διέθετε την στήριξι του Κωνσταντίνου (όπως ο Ι. Μεταξάς την στήριξι του Γεωργίου Β΄), ουδείς θα τολμούσε να τον αντιπολιτευθή. Βασιλεύς και Κυβερνήτης θα συμφωνούσαν από κοινού σε χρονοδιάγραμμα Πολιτικοποιήσεως της Επαναστάσεως εντός του 1970 ή το πολύ του 1972.
- Εάν ο Γ. Παπαδόπουλος διέθετε την στήριξι του Βασιλέως, κανένας Δ. Ιωαννίδης δεν θα είχε τολμήσει να τον ανατρέψει. Η 25η Νοεμβρίου, η εισβολή και η "μεταπολίτευση" θα είχαν αποτραπή".
Λαμβάνοντας την σκυτάλη τώρα εμείς, είδαμε μέσα σ΄ αυτά τα 4 άρθρα την πορεία αυτών των 2 ανθρώπων από τότε που ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄ αποχώρησε από την Ελλάδα για να μην ξεσπάσει εμφύλια διαμάχη (13/12/67) μέχρι την κατάργηση της βασιλείας από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο (01/06/73).
Ο Κωνσταντίνος στο εξωτερικό ήταν υπέρ της συγκρότησης ενιαίου αντιδικτατορικού μετώπου. Θεωρούσε τους κινηματίες επίορκους αξιωματικούς, ξενοκίνητους και δημιουργούς πολιτικής ανωμαλίας στην χώρα. Ήθελε να αλλάξει την χώρα του προς το καλύτερο, αλλά σύμβουλοι και πολιτικάντηδες τον οδηγούσαν σε λάθος μονοπάτια...
Ο Παπαδόπουλος, από την άλλη, ήθελε τον Κωνσταντίνο δίπλα του καθώς υπήρξε ακραιφνής βασιλόφρων. Διατήρησε τον βασιλικό θεσμό στο Σύνταγμα του 1968, προσπαθούσε να κρατά επαφή με τον Ανώτατο ¶ρχοντα και συγκρούστηκε με τον αντιβασιλικό περιβάλλον των υπολοίπων κινηματιών. Στο γραφείο του είχε όλους τους Βασιλείς, ένα μπιμπελό με την Βασιλική Οικογένεια, ένα κέντημα με το βασιλικό ζεύγος από την σύζυγό του την Δέσποινα και μία φωτογραφία του αειμνήστου Γεωργίου Β΄ σε χρυσή κορνίζα!
Ήταν δυστύχημα γι΄ αυτόν τον τόπο που δεν συνεργάστηκαν. Η Ελλάδα θα είχε γλιτώσει από τα τζάκια των πολιτικάντηδων, θα είχε αποφύγει την κυπριακή τραγωδία, θα εισερχόταν σε μία νέα εποχή πραγματικής δημοκρατίας, σταθερότητας και κοινωνικής προόδου.

Πηγές:
* Αρχείον, Μάνου Χατζηδάκη.
* Η Ελλάδα ξανασταυρώνεται, Κων/νου Μπαρμπή.
* Σημειώσεις 1967-1977, Λεωνίδα Παπάγου.
* Κωνσταντίνος ΙΓ΄, Nicolas Tantzos.
* Βασιλεύς και Γεώργιος Παπαδόπουλος, Γεωργίου Λεονταρίτη.
* Τα καύσιμα ετελείωσαν, Γεωργίου Κάρτερ.
* Τα άγνωστα παρασκήνια 1965-77, Κων/νου Πλεύρη.
* Ελεύθερος Κόσμος, φύλλο εφημερίδος 6-1973.

 
2. Από Διόδωρος (επισκέπτης) στις 2/8/2014 13:24

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (3)





Γράφουν δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".




Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄ - Γεώργιος Παπαδόπουλος. Το 3ο άρθρο καλύπτει την περίοδο 1970-1972. Αυτά τα 4 άρθρα είναι αφιερωμένα στην πορεία αυτών των 2 ανθρώπων κατά την περίοδο 13/12/1967 - 01/06/1973. Σ΄ αυτό το άρθρο μας βοήθησαν τα μάλα οι σπάνιες πληροφορίες, τα μοναδικά ντοκουμέντα και πηγές του ιστορικού συγγραφέα κ. Μάνου Χατζηδάκη. Ο κ. Χατζηδάκης, με την οξύτητα και την αντικειμενικότητα που τον διακρίνει, μελετά ψύχραιμα τα ιστορικά γεγονότα και κάνει μία εξαιρετική δουλειά για να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια για την 21η Απριλίου. Του αξίζουν συγχαρητήρια, γιατί είναι σπάνιος άνθρωπος.

Οι συναντήσεις του Βασιλιά Κωνσταντίνου με Π. Πιπινέλη και Μακάριο


Π. Πιπινέλης
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπος Μακάριος προέτρεπε τον Βασιλέα να πάει στην Κύπρο και έθετε το ζήτημα στον Παπαδόπουλο, για να λάβει την απάντηση: "Πρέπει να βοηθήση και ο Βασιλεύς..."
Στις 25 και 29 Μαΐου 1970 ο Π. Πιπινέλης συναντήθηκε πάλι με τον Βασιλέα στην Ρώμη. Είχε μεταβεί εκεί για την Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ.
Ο Πιπινέλης μετέφερε μήνυμα του Παπαδόπουλου. Εξήγησε στον Κωνσταντίνο ότι η μυστική επαφή Βασιλέως-Παπαδοπούλου είχε ματαιωθεί διότι ο Τσούκας είχε ενημερώσει τον σφόδρα αντιβασιλικό Ιωάννη Λαδά και συνάντησε την αντίδραση όλης της παλαιάς "Επαναστατικής Επιτροπής", εκτός λίγων εξαιρέσεων. Υπ΄ αυτές τις συνθήκες η εχεμύθεια είχε απολεσθεί.
Ο Κωνσταντίνος είπε ότι κατανοεί πλήρως τον λόγο της αναβολής και τις καλές προθέσεις του Πρωθυπουργού. Ζήτησε όμως να μην διακοπεί η συνεννόηση μεταξύ τους και είπε στον Πιπινέλη να τεθούν οι βάσεις και τα θέματα επί των οποίων θα διεξήγετο ο διάλογος για την επιστροφή του. Ο Πιπινέλης με σαφήνεια του απήντησε:
"Μεγαλειότατε, δεν είναι δυνατόν να τεθούν όροι. Θα ναυαγήση η προσπάθεια, διότι οι όροι δεν θα γίνουν αποδεκτοί από τους υπολοίπους.
Η επιστροφή του Βασιλέως πρέπει να γίνη χωρίς συζήτησιν. Ας προχωρήση το "Χρονοδιάγραμμα" και όταν έλθετε στην Ελλάδα, θα καλέσετε την Κυβέρνησιν να εφαρμόση το Σύνταγμα και να προχωρήση εις εκλογάς. Ο Γ. Παπαδόπουλος τότε, θα προχωρήση σε εκλογές ανεμπόδιστα -αφού θα έχη την στήριξιν του Θρόνου- και θα τις κερδίση".
Τα πράγματα παρέμεναν εκρεμμή και δεν έγινε απολύτως τίποτε. Τον δε Ιούνιο του 1970 ο Πιπινέλης πέθανε.
Τον Αύγουστο του 1970 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος συναντήθηκε, στην έπαυλη Πολισένα, με τον Κωνσταντίνο, την Άννα-Μαρία και τους δικούς τους. Ασπάστηκε και ευλόγησε τα πριγκιπόπουλα, αντάλλαξε σκέψεις και απόψεις με το βασιλικό ζεύγος και εκφράστηκε υποτιμητικά για τους Συνταγματάρχες.
Αργότερα σε ερώτηση των δημοσιογράφων ήταν σαφής: δεν είχε την εξουσιοδότηση κανενός -προ παντός της ελληνικής κυβερνήσεως- να διαπραγματευτεί "με το έξοχον ζεύγος των Βασιλέων της Ελλάδος" το θέμα της επιστροφής του στην Πατρίδα.

Η εσωτερική κρίση του καθεστώτος
Εν τω μεταξύ, η κριτική που υφίστατο συνεχώς ο Παπαδόπουλος για την ανοχή του προς τον Βασιλέα ήταν συνεχής και έντονη απ΄ όλες τις πλευρές. Και το απέδειξε η κρίση που πέρασε το καθεστώς περί τις 27 Αυγούστου - 4 Σεπτεμβρίου 1970 όπου σαφώς του απαιτήθηκε: "Να εκκαθαρισθή διά παντός το εκρεμμές ζήτημα του Βασιλέως με εκθρόνισι ή διαδοχή του Κωνσταντίνου". Ο Παπαδόπουλος υπήρξε ανένδοτος και ακλόνητος σ΄ αυτό το θέμα.
Είχε ακουστεί η πρόταση να προταθεί το Στέμμα στην μικρή αδελφή του Βασιλέως Πριγκίπισσα Ειρήνη, κάτι που δεν τολμήθηκε.

Η συνάντηση Βασιλέως Κωνσταντίνου - Henri Tasca
ΠροεπισκόπησηΣτις 8 Ιουλίου 1971 ο πρέσβυς των ΗΠΑ Henri Tasca επισκέφθηκε στην Ρώμη τον Βασιλέα Κωνσταντίνο. Ο Αμερικανός πρέσβυς εξήγησε στον Ανώτατο Άρχοντα ότι πολιτική των ΗΠΑ είναι η άρσις του Στρατιωτικού Νόμου και η πλήρης εφαρμογή του Συντάγματος και ότι προς αυτήν την κατεύθυνση πιέζουν συνεχώς. Τόνισε ότι ο Γ. Παπαδόπουλος είναι υπέρ των πολιτικών εξελίξεων αλλά αντιμετωπίζει εσωτερικές αντιδράσεις.
"Πολιτική του" -είπε- "είναι η συνεννόησις πολιτικών - κυβερνήσεως για την εφαρμογή του Συντάγματος του 1968".
Ο Κωνσταντίνος τότε απήντησε:
"Θεωρώ ότι ο ρόλος μου είναι η συμφιλίωσις λαού, Στρατού και κυβερνήσεως και πιστεύω ότι -καλλίτερα από κάθε άλλον- μπορώ να προσδώσω νομιμότητα σε ότι επακολουθήσει.
Η θύρα μου είναι ανοικτή. Και η Κυβέρνησις, εάν θέλει, μπορεί να συζητήσει μαζί μου για να βρεθεί μία διέξοδος".
Όπως διηγείται ο Λ. Παπάγος, στο τέλος της συζητήσεως:
"Ο Βασιλεύς ευχαρίστησε τον Tasca και συνέστησε να πάρει την έγκριση του Nixon για να εργαστεί προς την κατεύθυνση της συμφιλίωσης και της ομαλής εξέλιξης των πραγμάτων, που είναι και η μόνη περίπτωση επιστροφής του στην Ελλάδα".
Ωστόσο, η επίσημη ανακοίνωση της ελληνικής πρεσβείας αναφέρθηκε σε "συζητήσεις γενικής φύσεως συμπεριλαμβανομένων και θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος". Στις 19 Ιουλίου κατέφθασε στην Ρώμη για να συναντήσει τον Άνακτα και ο πρέσβυς της Μεγάλης Βρετανίας στην Αθήνα. Δεν γνωρίζουμε το τι ειπώθηκε καθώς λέγονται πολλά...

Το κείμενο του Γεωργαλά
Στις 7 Αυγούστου 1971 επιστρατεύθηκε και ο Υφυπουργός παρά τω Υφυπουργώ Γ. Γεωργαλάς ο οποίος ήρθε σε συνεννόηση με τον Αυλάρχη Παπάγο και λίγες μέρες μετά απέστειλε στον Βασιλέα κείμενο "Δηλώσεως" για την μεθόδευση της επιστροφής του στην Ελλάδα το οποίο μεταξύ άλλων τόνιζε πως επέστρεφε στην Ελλάδα λόγω των διεθνών εξελίξεων αναγνωρίζοντας το καθεστώς Παπαδόπουλου και το Σύνταγμα του 1968. Ο Κωνσταντίνος αρνήθηκε γιατί ο ίδιος έβαζε όρους.

Η συνάντηση Βασιλέως - Άγκνιου στο Ιράν
Στις 16 Οκτωβρίου 1971 επεσκέφθη την Αθήνα ο ελληνικής καταγωγής Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Σπύρος Άγκνιου (Αναγνωστόπουλος).
Προτού έλθει είχε επισκεφθεί το Ιράν το οποίο εόρταζε τα 2.500 χρόνια της Περσεπόλεως. Στις τελετές ήταν προσκεκλημένος και ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ο οποίος συνομίλησε με τον Αμερικανό Αντιπρόεδρο. Ο Άγκνιου του είπε:
"Όλοι στην Αμερική προτιμούν μία Συνταγματική κυβέρνηση, αλλά αν ασκήσουμε μεγάλη πίεση υπάρχει φόβος η Κυβέρνηση της Ελλάδος να αποκλίνει προς την Ρωσία ή ποιος ξέρει που.
Γνωρίζω ότι η Ελληνική Κυβέρνησις ανησυχεί για τους συμβούλους του Βασιλέως.
Εξ άλλου η ελληνοαμερικανική κοινότητα είναι υπέρ της σημερινής κυβερνήσεως διότι υπάρχει σταθερότης και τάξη και όλοι μοιάζουν πολύ ικανοποιημένοι...
Αποβλέπω πολύ στην συνάντηση με τον κ. Παπαδόπουλο και θα φέρω το ζήτημα της επιστροφής σας, το οποίο δεν θεωρώ αδύνατο..."
Ο Κωνσταντίνος τότε βρήκε την ευκαιρία να συνοψίσει τους όρους και τις προϋποθέσεις υπό τους οποίους ήθελε να γίνει η επιστροφή του:
"Θα πρότεινα:
α) Επιστροφή Βασιλέως
β) Δημοσία Υποδοχή
γ) Παραίτηση της Κυβερνήσεως Παπαδοπούλου.
δ) Εκ νέου ανάθεση της εντολής σχηματισμού κυβέρνησης στον Παπαδόπουλου με πρόσωπα της εκλογής του και
ε) διενέργεια εκλογών.
Για να υπερνικηθούν δε, οι δυσπιστίες του Παπαδόπουλου θα ήμουν διατεθειμένος να παράσχω σοβαρές εγγυήσεις γι΄ αυτήν την εξέλιξη..."

Τα αντιβασιλικά χυδαιογραφήματα
Φυσικά, οι αντιβασιλικοί, εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση προσπαθούσαν να επωφεληθούν. Ένας ο οποίος δραστηριοποιήθηκε ήταν ο γνωστός εκδότης Δημήτριος Λαμπράκης και το συγκρότημά του! Από τον Οκτώβριο του 1970 ήδη, είχε συχνότατες επαφές με τον Γ. Παπαδόπουλο και του δήλωνε πως εάν καταλύσει την βασιλεία και ανακηρύξει Αβασίλευτο Δημοκρατία, θα τον στηρίζει ανοικτά με τις εφημερίδες του!...


Α. Τσουκαλάς
Προς τα τέλη Φεβρουαρίου 1972 αντιβασιλικοί δημοσιογράφοι και διάφορες εφημερίδες ασχολούνταν με κύρια άρθρα και σχόλια με το μέλλον του θεσμού της Βασιλευομένης Δημοκρατίας και πιθανολογούσαν την αντικατάστασή του με την Αβασίλευτη. Με εξουσιοδότηση του Ανωτάτου Άρχοντος ο αυλάρχης Λ. Παπάγος δήλωσε ότι "ο Βασιλεύς αρνείται να προβή εις οιονδήποτε σχόλιον επί της συζητήσεως εις τον Τύπον ως προς το μέλλον του βασιλικού θεσμού".
Από την πλευρά του ο αρμόδιος υφυπουργός Βύρων Σταματόπουλος προχώρησε σε νέα προειδοποίηση: "Συνιστά πολιτικόν θέμα η αναγνώρισις του ισχύοντος Συντάγματος υπό πάντων ανεξαιρέτως των ενδιαφερομένων να διαδραματίσουν ενεργόν ρόλον εις τα δημόσια πράγματα της χώρας. Εξυπακούεται ότι εις τους υποχρέους προς αναγνώρισιν περιλαμβάνεται και ο Βασιλεύς".
Μερικοί πολίτες υπέβαλλαν τον Μάιο του 1972 μηνύσεις εναντίον εφημερίδων για δημοσιεύματά τους στρεφόμενα κατά του πολιτεύματος της Βασιλευομένης Δημοκρατίας, το οποίο ήταν εν ισχύι. Ύστερα από επικοινωνία του με τον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης Άγγελο Τσουκαλά ο αρμόδιος Εισαγγελέας καταχώνιασε τις μηνύσεις στο αρχείο...

Η συνέντευξη Μακαρέζου και η κατάργηση της φορολογικής απαλλαγής των Βασιλέων
Ο Β΄ Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Συντονισμού Νικόλαος Μακαρέζος παραχώρησε στις 26 Οκτωβρίου 1971 συνέντευξη σε γερμανικό 15νθήμερο περιοδικό δεύτερης ή τρίτης σειράς και έθεσε έμμεσα καθεστωτικό, τονίζοντας ότι "ως Έλληνες πολίται οι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων της χώρας ημών δικαιούνται αναμφιβόλως να έχουν ιδίαν γνώμην επί της μορφής του πολιτεύματος".
Στις 20 Δεκεμβρίου 1971 οι Συνταγματάρχες κατήργησαν την φορολογική απαλλαγή που απολάμβαναν ίσαμε τότε οι βασιλείς της χώρας από το 1911 με την αναθεώρηση του Συντάγματος που πραγματοποίησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Η απογοήτευση του Παπαδόπουλου και οι συναντήσεις Βασιλέως με Ασλανίδη
Τον Μάρτιο του 1972 ο Γ. Παπαδόπουλος εξεδήλωσε την απογοήτευσή του για το θέμα του Βασιλέως στον Χ. Χατζηγιάννη:
"Ο Βασιλεύς έκανε ότι μπορούσε δια να με απογοητεύσει με τας προθέσεις του. Εγνώριζε ότι η Επανάστασις τον ήθελε ως οπαδόν της και πρώτον φίλον. Έκτοτε μας επολέμησε με κάθε δυνατόν τρόπον.... Ο Βασιλεύς έχασε την ευκαιρίαν και δεν εξεμεταλλεύθη τας προθέσεις μου..."
Στις 21 Μαρτίου 1972, ο Παπαδόπουλος απεμάκρυνε από την θέση του Αντιβασιλέως τον Στρατηγό Γεώργιο Ζωιτάκη και ανέλαβε ο ίδιος καθήκοντα Αντιβασιλέως.
Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου ο Κων/νος Ασλανίδης συναντήθηκε επανειλημμένως με τον Βασιλέα Κωνσταντίνο από τις οποίες δεν προήλθαν καρποί.

Η αντίσταση του Κωνσταντίνου
Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος δεν εμπιστεύθηκε τους Συνταγματάρχες και τις προθέσεις (χρονοδιάγραμμα 1967-71) και τους σκοπούς του καθεστώτος τους ("εθνεγερσία"). Συντελεστές ήταν η εντελώς διαφορετική παιδεία που έλαβε στο οικογενειακό του περιβάλλον. Θεωρούσε τους κινηματίες επίορκους αξιωματικούς που δεν σεβάστηκαν το Σύνταγμα και τον ίδιο, ως Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων ενεργώντας κατά το δοκούν. Τους θεώρησε ξενοκίνητους όπως μαρτυρεί το περιστατικό πως στις 2 τα μεσάνυχτα 200 ισραηλινοί κομάντος* αποβιβάστηκαν στο αεροδρόμιο του Ελληνικού ντυμένοι με στολές των ΛΟΚ.
Επίσης, ο Ανώτατος Άρχοντας εφοβείτο την ομάδα των σκληροπυρηνικών αντιβασιλικών μεσαίων και μικρών αξιωματικών η οποία παρ΄ ολίγον να τον δολοφονήσει ανήμερα της 21ης Απριλίου 1967 με πρωτοβουλία Λαδά! Αλλά τον έσωσε ο Γ. Παπαδόπουλος.

Επηρεάστηκε πάρα πολύ από τις ανώριμες πράξεις των συμβούλων του [έρανος Αρναούτη για συγκέντρωση 1.000.000 δολαρίων για "αντίσταση"(σύμφωνα με εφοπλιστή και εκθέσεις της ΚΥΠ)] αλλά και από τον αντιπαπαδοπουλικό πολιτικάντικο κόσμο από την Άκρα Αριστερά έως την Άκρα Δεξιά που τον προέτρεπε σε πράξεις εναντίον του καθεστώτος. Σκοπός των περισσότερων εξορίστων πολιτικών ήταν να μην επέλθει συμφωνία μεταξύ Βασιλέως-Παπαδόπουλου γιατί τότε έφραζε ο δρόμος προς την επάνοδό τους στην εξουσία. Άθελά του ο Κωνσταντίνος, έπαιξε αυτό το βρώμικο παρασκηνιακό παιχνίδι με αποτέλεσμα να χάσει τον Θρόνο του και η Ελλάδα να μείνει αθωράκιστη από τους διεθνείς "γύπες".
Επίσης, είχε πραγματοποιήσει διάβημα στο ΝΑΤΟ για τις συλλήψεις φοιτητών, επιστημόνων, αξιωματικών και πολιτικών για τα σωματικά και ηθικά τους βασανιστήρια.
Ο Ανώτατος Άρχοντας νόμιζε πως οι Συνταγματάρχες τον ήθελαν για να έχουν κάλυψη στις πράξεις τους, να τους και μόνο η παρουσία τους να τους νομιμοποιεί. (Μην ξεχνάμε πως πλαστογράφησαν την υπογραφή του για να εγκατασταθούν στην εξουσία΄ το παραδέχεται ο ίδιος ο Σ. Παττακός). Δεν ήθελε να είναι πιόνι τους, γι΄ αυτό και τοποθετούσε όρους για την επιστροφή του στην Ελλάδα. Ωστόσο έβλεπε ότι οι προθέσεις του Γ. Παπαδόπουλου δεν έκρυβαν πρόθεση "νομιμοποίησης" κλπ. Έτσι, τήρησε μία στάση παθητική και επαμφοτερίζουσα.
Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος δεν μπόρεσε να εμπιστευθεί τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, τον μόνο που πίστευε στην αναγκαιότητα του βασιλείας και περιφρούρησε τον θεσμό. Όμως βρισκόταν και αυτός ανάμεσα σε συμπληγάδες. Από την μια πλευρά, είχε ν’ αντιμετωπίσει την αδιαλλαξία και εχθρότητα κατά του Στέμματος των κατωτέρων αξιωματικών, κι απ’ την άλλη, προσέκρουε στην δυσπιστία και καχυποψία του Κωνσταντίνου. Η συνέχεια όμως και στο επόμενο και τελευταίο άρθρο.



* οι ισραηλινοί κομάντος δεν ήρθαν για να βοηθήσουν τους κινηματίες ώστε να παγιωθεί η 21η Απριλίου (εξάλλου είχαν το 70% του Στρατού μαζί τους!) αλλά για να επιβλέψουν την νέα διαμορφούμενη κατάσταση και να συντελέσουν στο ενδεχόμενο πραξικόπημα των Στρατηγών που το ολιγόμηνο καθεστώς τους θα ήταν ασπίδα των Σιωνιστών του Ισραήλ.



Πηγές:
* Αρχείον, Μάνου Χατζηδάκη.
* Η Ελλάδα ξανασταυρώνεται, Κων/νου Μπαρμπή.
* Σημειώσεις 1967-1977, Λεωνίδα Παπάγου.
* Κωνσταντίνος ΙΓ΄, Nicolas Tantzos.
* Βασιλεύς και Γεώργιος Παπαδόπουλος, Γεωργίου Λεονταρίτη.

 
3. Από Διόδωρος (επισκέπτης) στις 31/7/2014 15:36

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (2)
Γράφουν δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄ - Γεώργιος Παπαδόπουλος. Αυτά τα 4 άρθρα είναι αφιερωμένα στην πορεία αυτών των 2 μεγάλων προσωπικοτήτων κατά την περίοδο 13/12/1967 - 01/06/1973. Σ΄ αυτό το άρθρο μας βοήθησαν τα μάλα οι σπάνιες πληροφορίες, τα μοναδικά ντοκουμέντα και πηγές του ιστορικού συγγραφέα κ. Μάνου Χατζηδάκη. Ο κ. Χατζηδάκης, με την οξύτητα και την αντικειμενικότητα που τον διακρίνει, μελετά ψύχραιμα τα ιστορικά γεγονότα και κάνει μία εξαιρετική δουλειά για να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια για την 21η Απριλίου. Του αξίζουν συγχαρητήρια, γιατί είναι σπάνιος άνθρωπος.

Η στάση του Βασιλιά Κωνσταντίνου για το Σύνταγμα του 1968
Στις 9 Ιουλίου 1968 ο Χ. Χατζηγιάννης επεσκέφθη και πάλι τον Κωνσταντίνο για να του παραδώσει το Προσχέδιο του Νέου Συντάγματος. Στις 27 Ιουλίου, ο Λ. Παπάγος ήλθε ο γραφείο του Παπαδόπουλου για να εκθέσει τις απόψεις του Βασιλέως για το νέο Σύνταγμα. Ο Παπαδόπουλος ήταν απογοητευμένος από την στάση του Βασιλέως.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1968 απέστειλε το τελικό σχέδιο του Νέου Συντάγματος και τον Υφυπουργό Προεδρίας Κων/νο Βοβολίνη. Η απάντηση του Κωνσταντίνου, κατά τον Γ. Παπαδόπουλο, ήταν ένα "απλούν "ευχαριστώ".
Ο Γ. Παπαδόπουλος, κατάφερε με νύχια και με δόντια, να διατηρήσει στο Σύνταγμα του 1968 ως πολίτευμα την Βασιλευομένη Δημοκρατία (άρθρο 2 Συντ. 1968: "Το πολίτευμα της Ελλάδος είναι Βασιλευομένη Δημοκρατία"). ¶λλα και να εξυψώσει το πρόσωπο του Ανωτάτου ¶ρχοντος ως "σύμβολον της ενότητος του Έθνους" [φράση πρωτότυπη & εντελώς νέα] (άρθρο 30, παρ. 1).
Επίσης στο νέο Σύνταγμα ρυθμιζόταν λεπτομερώς οι βασιλικές αρμοδιότητες με καινοτόμα άρθρα (διορισμός πρωθυπουργός, διάλυση Βουλής). Ωστόσο, το άρθρο 33 (παρ. 2) προέβλεπε πως τα βασιλικά ιδρύματα περνούσαν υπό κρατικό έλεγχο με μέλη της βασιλικής οικογένειας να δύνανται να αναλαμβάνουν την επίτιμη τους προεδρία αλλά να μην δύνανται να αναμειχθούν άμεσα ή έμμεσα στην διοίκησή τους. Το άρθρο 37 παρ. 1 προέβλεπε πως χορηγία από το δημόσιο ταμείο θα λαμβάνει μόνο ο Βασιλεύς και ο Διάδοχος και όχι κανένα άλλο μέλος της Βασιλικής οικογένειας. Επίσης, καθιερωνόταν τριμελής Αντιβασιλεία (άρθρα 40, 41, ) και ο Βασιλεύς ήρχε την αρχηγία των Ενόπλων Δυνάμεων μόνο τιμητικά, αφού "την διοίκησιν των Ενόπλων Δυνάμεων ασκεί η κυβέρνησις..." (άρθρο 49). Το Σύνταγμα του 1968 άφηνε ανοικτή την "θύρα" της επανόδου του Βασιλέως ανά πάσα στιγμή διά του άρθρου 134.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1968, το 80% του Ελληνικού λαού υπερψήφισε το Σύνταγμα του 1968! Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Π. Πιπινέλης επεσκέφθη τον Βασιλέα με 2 εναλλακτικά σχέδια "Δηλώσεως" του Κωνσταντίνου για την αποδοχή του Δημοψηφίσματος και του Νέου Συντάγματος. Ο Κωνσταντίνος τα αγνόησε, εξαπατημένος από τον αντιπαπαδοπουλικό πολιτικάντικο κόσμο.
Παρά τις διαδοχικές συναντήσεις του με τον υποδιεθυντή της ΚΥΠ Μιχαήλ Ρουφογάλη (αρχές Οκτωβρίου 1968), τον Οδυσσέα Αγγελή (16 Νοεμβρίου 1968) και τον αντιβασιλικό Κων/νο Ασλανίδη, ο Βασιλεύς δεν πίστευε στις προθέσεις του καθεστώτος και των Συνταγματαρχών.

"Εγώ, περισσότερον παντός άλλου πιστεύω εις τον θεσμόν της Βασιλείας"!
Στις 16 Δεκεμβρίου 1968 ο Γ. Παπαδόπουλος παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό "ΤΙΜΕ" Εκεί έστειλε καθαρό μήνυμα στον Κωνσταντίνο: "Εγώ, περισσότερον παντός άλλου Έλληνος, πιστεύω εις τον θεσμόν της Βασιλείας ως αναγκαίας δια τους Έλληνας! Αλλ΄ η πίστις μου δεν είναι αρκετή. Πρέπει να καταστή πίστις των Ελλήνων. Καταβάλλω μεγάλας προσπαθείας προς τον σκοπόν αυτόν. Ελπίζω ότι θα τύχω βοηθείας από τον ίδιο τον Βασιλέα!..."

Η (1η μετά τις 13-12-1967) συνάντηση και συνομιλία Βασιλιά-Παττακού

Το 1969 υπήρξε το κρισιμώτερο έτος στις σχέσεις Βασιλέως-Απριλιανού Καθεστώτος. Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Κωνσταντίνος όχι μόνο δεν αναγνώρισε το Σύνταγμα του 1968, αλλά έκανε λόγο για "εσωτερικάς δυσκόλους περιστάσεις".
Επίσης, το ίδιο έτος ο Κωνσταντίνος λίγο έλειψε να χάσει την ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα, αλλά η Θεία Πρόνοια τον προστάτεψε.
Στις 30 Μαρτίου 1969 ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ταξίδευσε στις ΗΠΑ για να παραστεί στην κηδεία του πρώην Προέδρου τους Στρατηγού Νταυάιτ ¶ιζενχαουερ. Την κυβέρνηση των Συνταγματαρχών εκπροσώπησε ο αντιπρόεδρος της και Υπουργός Εσωτερικών Στυλιανός Παττακός, ο οποίος ταξίδευσε στην αμερικανική πρωτεύουσα στις 1 Απριλίου.
Το ίδιο βράδυ, ο πρέσβυς της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον Χρ. Ξανθόπουλος-Παλαμάς, παρέθεσε δείπνο στην Ελληνική πρεσβεία στο οποίο ήταν καλεσμένοι και ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος και ο Στ. Παττακός.
Κατά την διάρκεια του δείπνου, ο Παττακός διηγήθηκε στον Κωνσταντίνο τα της συνομιλίας του με τον τότε Πρόεδρο Νίξον. Τόνισε επίσης ότι η "Επανάστασις" θα οδηγήσει την Ελλάδα στην πλήρη εφαρμογή του Συντάγματος του 1968 και στην υγιή δημοκρατία, αφού όμως πρώτα εξασφαλίσει τις οικονομικές, διοικητικές κλπ προϋποθέσεις. "Πρέπει τουλάχιστον να ολοκληρωθή το 5ετές πρόγραμμα 1968-1972" είπε.
Μετά το δείπνο, Κωνσταντίνος και Παττακός πήγαν στο διπλανό δωμάτιο και είχαν ιδιαίτερη συνομιλία. Κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είπαν.
Ο Σ. Παττακός -κατά τις διηγήσεις- έκανε αναφορά στο Διάγγελμα του Βασιλέως την 1η του έτους που μιλούσε για "εσωτερικές δύσκολες καταστάσεις". Και ακολούθησε ο εξής διάλογος:
ΠΑΤΤΑΚΟΣ: "Γιατί Μεγαλειότατε δεν μας συμβουλεύεσθε; Γιατί αφού θέλατε να απευθύνετε Διάγγελμα δεν ζητήσατε από την κυβέρνησι να σας στείλη ένα κείμενο ή τέλος πάντων να την ενημερώσετε γι΄ αυτό; Εμείς θέλομε την επιστροφήν σας στην Πατρίδα..."
ΒΑΣΙΛΕΥΣ: "Κε Αντιπρόεδρε, εγώ έχω ζητήσει επανειλημμένως μία συνάντησι με τον πρωθυπουργό κ. Παπαδόπουλο ώστε από κοινού να λύσουμε τις παρεξηγήσεις και να κατευθύνουμε σε μία κοινή πορεία".
ΠΑΤΤΑΚΟΣ: "Αυτό έπρεπε να το έχετε πράξει πριν την 13η Δεκεμβρίου... Εν πάση περιπτώσει, η συνάντησις με τον Παπαδόπουλο θα μπορούσε να γίνη μόνον εφ΄ όσον και εσείς προβήτε σε κάποια πράξι καλής θελήσεως, σε κάποια δήλωσι, αν όχι υπέρ, τουλάχιστον όχι κατά της Επαναστάσεως...
Εδώ ο κ. Πρωθυπουργός σας έγραψε να φύγετε από την Ρώμη που αποτελεί κέντρον "συνωμοσιών" και αριστερών που προβάλλουν εκ του ασφαλούς... "αντίστασιν" και δεν του απαντήσατε καν..."
ΒΑΣΙΛΕΥΣ: "Στην Ιταλία έχω πολύ λίγες επαφές. Και δεν έχω έλθει σε επαφή με κανέναν. Ούτε με πολιτικούς, ούτε με μέλη της Κυβερνήσεως, ούτε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας".
ΠΑΤΤΑΚΟΣ: "Γιατί Μεγαλειότατε δεν μας βοηθάτε να σας φέρουμε πίσω; Και ο πρωθυπουργός και εγώ δεν θα επιθυμούσαμε κάτι άλλο. Αλλά για να εξουδετερώσουμε όσους αντιδρούν, πρέπει να προχωρήσετε σε μία ενέργεια, μία δήλωσι π.χ. που εμμέσως να την σημερινή κατάστασιν..."
Ο Σ. Παττακός δεν αποκάλυψε την απάντηση που του έδωσε ο Κωνσταντίνος και αυτό παραμένει μυστήριο. Ίσως το αποκαλύψει κάποτε ο ίδιος Βασιλεύς Κωνσταντίνος...
Πριν αναχωρήσει πάντως, ο Αντιπρόεδρος Παττακός είπε στον Βασιλέα: "Εγώ Μεγαλειότατε, είμαι βασιλικός. όταν έλθει η ώρα θα γυρίσετε. Σας εύχομαι καλή Πατρίδα".

Η τρίτη συνάντηση Βασιλιά - Αγγελή
Τον Ιούνιο του 1969 ο Παπαδόπουλος δήλωσε ότι η "ελληνική κυβέρνησις ευρίσκεται εις επαφήν με τον Βασιλέα" με την μεσολάβηση της ελληνικής πρεσβείας στην Ρώμη.
Στις 29 Ιουνίου 1969 πραγματοποιήθηκε η τρίτη συνάντηση του Βασιλέως Κωνσταντίνου με τον Αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγό Αγγελή.
Η πρωτοβουλία ανήκε στον Βασιλέα ο οποίος ρώτησε τον Στρατηγό -που όταν βρισκόταν στην σύσκεψη του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες- εάν μπορούσαν να συναντηθούν. Ο Αγγελής του απήντησε ότι τον Ιούνιο θα ήταν καλεσμένος στην Νάπολι από τον Ναύαρχο Rivero και τότε θα μπορούσε να περάσει από την Ρώμη να τον δει.
Η συνάντηση ήταν στα ίδια επίπεδα με εκείνην που είχε γίνει με τον Στ. Παττακό.
ΑΓΓΕΛΗΣ: "Μεγαλειότατε, όπως γνωρίζετε, έγιναν εκρήξεις βομβών στο όνομά σας, από "οργάνωσι" που σας φέρει ως σημαία. Πρέπει να καταδικάσετε με δηλώσεις σας αυτές τις ενέργειες για να διασκεδάσετε τις δυσμενείς εντυπώσεις".
Ο Κωνσταντίνος επισήμως δεν καταδίκασε αυτές τις ενέργειες επ΄ ονόματί του αλλά τόνισε στον Οδυσσέα Αγγελή ότι δεν μπορεί να κάνει δηλώσεις για κάθε ενέργεια "ανευθύνων που δεν με αντιπροσωπεύουν". Και προσέθεσε:
"Νοιώθω από καιρό ότι η Επανάστασις με αγνοεί. Γιατί ο κ. Παπαδόπουλος δεν έρχεται σε επαφή μαζί μου να βρεθή κάποιος τρόπος συννενοήσεως;
Η πόρτα μου είναι ανοικτή για τον ίδιο και κάθε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Να έλθετε με συγκεκριμένες γραπτές προτάσεις".
Ο Στρατηγός είπε ότι θα μεταφέρει την αίτηση στον πρωθυπουργό... Δεν έγινε τίποτα...

Το ευχετήριο και οι διαταγή του Παπαδόπουλου
Στις 1 Οκτωβρίου 1969 το βασιλικό ζεύγος της Ελλάδος απέκτησε το τρίτο του τέκνο, τον πρίγκιπα Νικόλαο. Ο Παπαδόπουλος συγχαίρει με θερμό τηλεγράφημά του τον Βασιλιά και την Βασίλισσα για την απόκτηση τρίτου τέκνου. Η απάντηση του Κωνσταντίνου ήταν λακωνικότατη και καθαρά τυπική.
Ο Παπαδόπουλος προχώρησε σε μία ακόμη χειρονομία: Έδωσε εντολή να απαλειφθούν από τα βιβλία ιστορίας των σχολείων στοιχειώδους εκπαιδεύσεως οι χαρακτηρισμοί που είχαν καταχωριστεί σ΄ αυτά κατά το αμέσως προηγούμενο σχολικό έτος και που ανερυθρίαστα αποδιδόντουσαν στον Ανώτατο ¶ρχοντα της χώρας οι ιδιότητες "άπειρος και στερούμενος σθένους".

Η επίσκεψη του Κωνσταντίνου στο Λονδίνο και τα... σχόλια
Ύστερα από άτυπη πρόσκληση των ¶γγλων Βασιλέων Ελισάβετ και Φιλίππου, ο Κωνσταντίνος ταξίδεψε, στις αρχές Νοεμβρίου 1969, στο Λονδίνο. Στο αεροδρόμιο Χίθροου τον υποδέχθηκε ο πρεσβευτής Α. Σορόκος, που τον κάλεσε για επίσκεψη στην πρεσβεία, αλλά ο Βασιλεύς επικαλούμενος "φορτωμένο πρόγραμμα" την απέφυγε.
Την επομένη της βασιλικής επισκέψεως στο Λονδίνο, αντιβασιλικοί δημοσιογράφοι εξαπέλυσαν έμμεση επίθεση στον Κωνσταντίνο μέσω δημοσιευμάτων τους στις αθηναϊκές εφημερίδες για την 13η Δεκεμβρίου. Το υπουργείο Εθνικής Αμύνης εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία επέκρινε τα σχετικά δημοσιεύματα.

Η μετονομασία των Ιδρυμάτων, του Ναυτικού και της Αεροπορίας
Με την είσοδο στο 1969, κατ΄ επιταγήν του Συντάγματος του 1968, όλοι οι οργανισμοί ή κοινωφελή ιδρύματα που τελούσαν υπό την επίτιμη προεδρία του Βασιλέως ή της βασιλικής οικογένειας ετίθεντο υπό την διοίκηση και τον άμεσο έλεγχο του κράτους (άρθρο 33).
Στις 2 Ιανουαρίου 1969 το "Βασιλικό Εθνικό Ίδρυμα" (ιδρυθέν από τους Βασιλείς Παύλος & Φρειδερίκη στα χρόνια της κομμουνιστικής λαίλαπας) συγκρότησε νέο διοικητικό συμβούλιο. Πρόεδρος του ανέλαβε ο ίδιος ο Παπαδόπουλος με Αντιπρόεδρο τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και Γενικό Γραμματέα τον Αντιστράτηγο ε.α. Μιχ. Ξένο. Στις 24 Ιανουαρίου ακολούθησαν η "Βασιλική Πρόνοια" και το θεραπευτήριο "Ευαγγελισμός".
Στις 1 Ιανουαρίου 1970 το Βασιλικό Ναυτικό και η Βασιλική Αεροπορία μετονομάσθηκαν σε Πολεμικό Ναυτικό και Πολεμική Αεροπορία αντίστοιχα.
Στις 2 Ιουνίου 1970, με το Ν.Δ. 572/70, όλα τα Βασιλικά Ιδρύματα μετονομάσθηκαν σε "Εθνικά". Δεν ενείχε αντιβασιλικό χαρακτήρα η συγκεκριμένη κίνηση αλλά υπήρξε απότοκος του άρθρου 33 του Συντάγματος του 1968 για την αναδιάρθρωση και κρατική εποπτεία όλων των Ιδρυμάτων υπό την μέριμνα του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών και του Ν.Δ. 3 της 23/11/68 που τα έθετε υπό πλήρη κρατικό έλεγχο.

Πηγές:
* Αρχείον, Μάνου Χατζηδάκη.
* Η Ελλάδα ξανασταυρώνεται, Κων/νου Μπαρμπή.
* Σημειώσεις 1967-1977, Λεωνίδα Παπάγου.
* Κωνσταντίνος ΙΓ΄, Nicolas Tantzos.
* Βασιλεύς και Γεώργιος Παπαδόπουλος, Γεωργίου Λεονταρίτη.
Αναρτήθηκε από Ορθοδοξία-Πατρίδα-Βασιλεία στις 3:12 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Μοιραστείτε το στο Twitter
Μοιραστείτε το στο Facebook
Κοινοποίηση στο Pinterest

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1)
Γράφουν δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄ - Γεώργιος Παπαδόπουλος. Δύο προσωπικότητες που σημάδεψαν την Ελλάδα. Που και οι δύο συκοφαντήθηκαν και υβρίστηκαν. Γιατί; Γιατί ήθελαν, αμφότεροι έκαστος από την δική του σκοπιά και θέση, να αλλάξουν την Ελλάδα, να δώσουν πνοή και ανάσα σ΄ αυτόν τον λαό. Ήταν δυστύχημα γι΄ αυτόν τον τόπο που δεν συνεργάστηκαν! Η Ελλάδα θα είχε γνωρίσει διαφορετικές ημέρες, ημέρες προόδου και ασφάλειας. Αλλά οι επιλογές και των δύο τους στοίχισαν. Στον Κωνσταντίνο (τον τελευταίο επί της γης Ορθόδοξο) θρόνο, στον Παπαδόπουλο την αξιοπρεπή ζωή στο υπόλοιπο του βίου του και εν τέλει στοίχισαν στην Ελλάδα.
Αυτά τα 4 άρθρα είναι αφιερωμένα στην πορεία αυτών των 2 ανθρώπων κατά την εξαετία 1967-73. Σ΄ αυτό το άρθρο μας βοήθησαν τα μάλα οι σπάνιες πληροφορίες, τα μοναδικά ντοκουμέντα και πηγές του ιστορικού συγγραφέα κ. Μάνου Χατζηδάκη. Ο κ. Χατζηδάκης, με την οξύτητα και την αντικειμενικότητα που τον διακρίνει, μελετά ψύχραιμα τα ιστορικά γεγονότα και κάνει μία εξαιρετική δουλειά για να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια για την 21η Απριλίου. Του αξίζουν συγχαρητήρια, γιατί είναι σπάνιος άνθρωπος.

Η αντίδραση των Απριλιανών μετά το βασιλικό αντικίνημα
Ο Κωνσταντίνος, γαλουχημένος σε ένα διαφορετικό περιβάλλον από τους κινηματίες της 21ης Απριλίου, απεχθανόταν την μέθοδο πραξικοπημάτων και δεν εμπιστεύτηκε ποτέ τους Συνταγματάρχες, παρά τις υποσχέσεις για εκδημοκρατισμό που του έδιναν. Έτσι, (και επηρεασμένος από συμβούλους του αλλά και για άλλους λόγους που τους αναπτύσσουμε σε άρθρα μας) αποφάσισε να τους ανατρέψει και να αποκαταστήσει την συνταγματική τάξη. Όταν απέτυχε το αντικίνημά του (13 Δεκεμβρίου 1967) τέθηκε από το επιτελείο των κινηματιών θέμα πολιτειακού! Οι λεγόμενοι "μικροί" αξιωματικοί ήταν σφόδρα αντιβασιλικοί και αυτό φαίνεται από τις παρακάτω δηλώσεις τους:
* Κων/νος Ασλανίδης: "Εάν επανέλθει ο Κωνσταντίνος θα τον σκοτώσω"!
* Μιχάλης Μπαλόπουλος: "Να προειδοποιηθή ο Κωνσταντίνος για να ξέρει τι τον περιμένει..."
Ο Ι. Λαδάς τον αποκαλούσε "κωλόπαιδο" ενώ ο Ν. Μακαρέζος απαιτούσε την άμεση κατάργηση του βασιλικού θεσμού.
Ωστόσο, Γ. Παπαδόπουλος, Γ. Ζωιτάκης, Οδ. Αγγελής επέρριψαν την ευθύνη για την βασιλική ενέργεια στους συμβούλους του Βασιλέως, ο δε Δ. Παττίλης στο "παλαιοκομματικόν καθεστώς" .

Οι πρώτες ενέργειες του Παπαδόπουλου
Ο Παπαδόπουλος, μετά την πρωθυπουργοποίησή του, έδωσε ρητή διαταγή να διατηρηθεί σ΄ όλες τις δηλώσεις αυτό το πνεύμα, δηλ. ο Βασιλεύς "παρεσύρθη", "εξηπατήθη", "παρεπλανήθη" κλπ. Έπειτα εξέδωσε "Εγκύκλιο" προς όλες τις Δημόσιες Υπηρεσίες: Οι φωτογραφίες των Βασιλέων παραμένουν ανηρτημένες και το "Πολυχρόνιον" συνεχίζει να ψάλλεται στις Εκκλησίες!
Το μεσημέρι της 14ης Δεκεμβρίου 1967, ο ιατρός Δοξιάδης μετέφερε στον Βασιλέα το πρώτο μήνυμα του Παπαδοπούλου: "Να μην ανατινάξη τις γέφυρες ο Βασιλεύς. Ας μην κάνη τίποτε που θα επιδεινώση την κατάστασιν".
Το βράδυ της ίδιας ημέρας ο Παπαδόπουλος επικοινώνησε τηλεφωνικά στην Ελληνική πρεσβεία στην Ρώμη με τον Αυλάρχη του Βασιλέως Λεωνίδα Παπάγο και του είπε μεταξύ άλλων: "Πρέπει να αγωνιστούμε όλοι για το καλό της Πατρίδος. Ο διχασμός είναι παραφροσύνη που πρέπει να αποφευχθή".

Συνάντηση Βασιλέως Κωνσταντίνου με Σπαντιδάκη, Πιπινέλη και Ιερώνυμο
Ο Κωνσταντίνος, η ¶ννα-Μαρία εγκαταστάθηκαν στην Ρώμη στην Ελληνική πρεσβεία της Ρώμης κατόπιν σχετικής άδειας που υπέβαλε ο οικείος πρεσβευτής στον Παπαδόπουλο. Η Φρειδερίκη, η πριγκίπισσα Ειρήνη και τα 2 παιδιά των Βασιλέων Αλεξία και Παύλος στην έπαυλη "Πολισένα". Στις 18 Δεκεμβρίου, ο Κωνσταντίνος δίνει εντολή να επανέλθουν στην Ελλάδα τα 2 αεροσκάφη, καθώς η κατάσταση στην Κύπρο ήταν και πάλι οξυμένη
Στις 14 Δεκεμβρίου, έσπευσε να συναντήσει τον Βασιλέα στην ιταλική πρωτεύουσα από τις Βρυξέλλες (όπου μετείχε σε διάσκεψη των Υπουργών Αμύνης του ΝΑΤΟ) ο Γρηγόριος Σπαντιδάκης. Συμβούλευσε τον Κωνσταντίνο να ανεβεί αμέσως στο αεροπλάνο και να γυρίσει στην Ελλάδα. Η πρόταση απορρίφθηκε. Ο Βασιλιάς ξεκαθάρισε πως θα ερχόταν μόνο αν γίνονταν δεκτοί οι δικοί του όροι: δηλ. αποχώρηση των κινηματιών από την εξουσία, επιστροφή του Στρατού στους στρατώνες, πλήρης επαναλειτουργία του Συντάγματος του 1952 και νέες εκλογές από μεταβατική υπηρεσιακή κυβέρνηση.
Στις 15 Δεκεμβρίου έλαβε χώρα η συνάντηση Βασιλιά με τον Παναγιώτη Πιπινέλη ο οποίος του είπε: "Τι εκάματε Μεγαλειότατε; Γιατί δεν μου αποκαλύψατε τα σχέδιά σας; Εάν είχατε μιλήσει θα σας είχα εμποδίσει να προχωρήσετε σ΄ αυτήν την κίνησιν... Μεγαλειότατε, πρέπει να γυρίσετε στην Ελλάδα. Αλλά για να συμβή αυτό απαιτείται χρόνος, αφού προηγουμένως βελτιωθούν οι σχέσεις σας με την Κυβέρνηση..." Έπειτα, έγινε σύσκεψη στην πρεσβεία της Ρώμης υπό την προεδρία του Βασιλιά με την συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, του Υπουργού Εξωτερικών Πιπινέλη, του πτεράρχου Χαρ. Ποταμιανού, του πρώην πρωθυπουργού Κων/νου Κόλλια. Ο Κωνσταντίνος ήταν σαφής και κατηγορηματικός: Δεν έτρεφε την παραμικρή εμπιστοσύνη στους κινηματίες! Ωστόσο, μετά από επιμονή των Κόλλια και Πιπινέλη επέτρεψε στον τελευταίο να εξετάσει την δυνατότητα επιστροφής του υπό την προϋπόθεση του ορισμού συγκεκριμένης ημερομηνίας εκλογών σε πολύ σύντομο χρόνο.

"Ζήτω ο Βασιλεύς"!
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος αμέσως μερίμνησε να αποστέλλεται η βασιλική χορηγία και να σταλούν στο Βασιλέα το αυτοκίνητο και τα προσωπικά του αντικείμενα. Την παραμονή των Χριστουγέννων έστειλε θερμότατο ευχετήριο τηλεγράφημα στον Βασιλέα. Και λίγες μέρες μετά έλεγε στον Λεωνίδα Παπάγο: "Είμαι βασιλικός από την κοιλιά της μάνας μου, όταν την κυνηγούσαν οι Κρητικοί του Βενιζέλου. Όσο κάθομαι στην καρέκλα αυτήν, ο Βασιλεύς θα γυρίση".
Στις 21 Δεκεμβρίου 1967, ο Παπαδόπουλος παρίστατο στην ορκωμοσία των νέων Ευελπίδων στην Σχολή Ευελπίδων. Ο Διοικητής της Σχολής Υποστράτηγος Α. Πολίτης εκφώνησε στο τέλος της τελετής, Ημερήσια Διαταγή του, η οποία κατέληγε με ζητωκραυγές υπέρ του Έθνους, της 21ης Απριλίου, του Στρατού και της Σχολής. Και τότε ξαφνικά ο Παπαδόπουλος σηκώθηκε και συμπλήρωσε με στεντόρεια φωνή: "Ζήτω ο Βασιλεύς!" Όλοι έμειναν εμβρόντητοι.
Στις 30 Δεκεμβρίου 1967, η Βασίλισσα ¶ννα-Μαρία απέβαλλε το κυοφορούμενο τρίτο τέκνο της. Ο Παπαδόπουλος αμέσως απέστειλε τηλεγράφημα προς τον Βασιλέα με την "έκφρασιν της βαθείας λύπης" του. Και ο Κωνσταντίνος απάντησε: "Η Βασίλισσα και εγώ ευχαριστούμεν θερμώς δια τα υφ΄ υμών και των μελών της κυβερνήσεως εκφρασμένα ευγενή συναισθήματα διά το επισυμβάν αυτή ατύχημα".

Η συνάντηση Βασιλέως με Αγγελή, Τσακαλώτο, Καραμπότσο και Χατζηγιάννη και η επιστολή Παπαδόπουλου
Ο Κωνσταντίνος, τον Ιανουάριο του 1968, δήλωσε στους δημοσιογράφους πως θα επέστρεφε στην Ελλάδα μόνο αν είχε γραπτές διαβεβαιώσεις ότι η Πατρίδα του βρισκόταν στον δρόμο της επανόδου στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Όρος του απαράβατος η αναγγελία σταθερού και πλήρους ημερολογίου προγράμματος για την ολοκληρωτική αποκατάσταση ομαλού δημοκρατικού βίου και ορισμός συγκεκριμένων ημερομηνιών για την δημοσίευση νέου Συντάγματος, για την διεξαγωγή ελευθέρου δημοψηφίσματος για την έγκρισή του και την εκλογή πολιτικής κυβέρνησης.
Στις 1 Φεβρουαρίου 1968 ο Παπαδόπουλος απέστειλε στην Ρώμη τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Αντιστράτηγο Οδυσσέα Αγγελή για να συναντηθεί με τον Βασιλέα. Ο Αγγελής ήταν σαφής: "Γιατί Μεγαλειότατε δεν βοηθάτε την κυβέρνησιν να σας επαναφέρη; Επιθυμία του κ. Πρωθυπουργού είναι να επανέλθετε το ταχύτερον. Αλλά πως θα συμβή αυτό όταν προβαίνετε σε τέτοιες δηλώσεις;" Ο Κωνσταντίνος νόμιζε πως οι Συνταγματάρχες ήθελαν κάλυψη των πράξεών τους. Η παρουσία του και μόνο θα τους νομιμοποιούσε.
Στις 14 Φεβρουαρίου 1968, ο Παπαδόπουλος έστειλε στον Βασιλιά μία μακροσκελή επιστολή στην οποία μεταξύ άλλων του τόνιζε ότι η 13η Δεκεμβρίου ήταν μέγα σφάλμα, ότι όφειλε να απαλλαγεί από τους συμβούλους του, να αποχωρήσει από την Ελληνική πρεσβεία και ότι έπρεπε να επιστρέψει στην Ελλάδα. 2 μέρες μετά, ο Κωνσταντίνος έφυγε από την πρεσβεία.
Στις 19 Φεβρουαρίου 1968, ο Παπαδόπουλος απέστειλε τον Στρατηγό Θρ. Τσακαλώτο μαζί με τον Στρατηγό Καραμπότσο με την υπόδειξη προς τον Βασιλέα να δώσει δείγματα καλής θελήσεως και ίσως ένα διάγγελμα που να "εξευμενίζη" την Κυβέρνηση.
Από τις 2 έως 6 Μαρτίου 1968 απέστειλε τον Συνταγματάρχη Χαρίλαο Χατζηγιάννη με σκοπό μία πιθανή μυστική συνάντηση Παπαδόπουλου-Βασιλέως ώστε να επέλθει συνεννόηση και συμφωνία.

Συνάντηση Κωνσταντίνου - Wilson
Στις 28 Μαΐου 1968, ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος επισκέφθηκε τον Βρετανό πρωθυπουργό Wilson. Ο Αυλάρχης του Λεωνίδας Παπάγος περιγράφει τι είπε ο Βασιλεύς για τον Γ. Παπαδόπουλο: "Σκιαγράφησε τον Παπαδόπουλο σαν πολύ καλό αξιωματικό, που ονειρεύεται να γίνει ο μέγας αναδημιουργός της νέας Ελλάδος. Είναι ασφαλώς ο ισχυρότερος όλων, αλλά δεν είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει".

Πηγές:
* Αρχείον, Μάνου Χατζηδάκη.
* Η Ελλάδα ξανασταυρώνεται, Κων/νου Μπαρμπή.
* Σημειώσεις 1967-1977, Λεωνίδα Παπάγου.
* Κωνσταντίνος ΙΓ΄, Nicolas Tantzos.
* Βασιλεύς και Γεώργιος Παπαδόπουλος, Γεωργίου Λεονταρίτη.

 
4. Από Διόδωρος (επισκέπτης) στις 20/7/2014 17:25

40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
Μήνυμα της τριμελούς Επιτροπής του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Στις 20 Ιουλίου 1974, ανήμερα του Αγίου ενδόξου προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, οι Τούρκοι, παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κύπρου.
Αίτια: το χουντικό πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακάριου.
Σκοπός: η διχοτόμηση κυπριακού εδάφους (3/5 στην Ελλάδα, 2/5 στην Τουρκία).
Σαν σήμερα, στην Κύπρο αλλά και σ΄ όλον τον Ελληνισμό διαγραφόταν μία από τις μαύρες σελίδες της μακραίωνης ιστορίας του! Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο που θα κρατούσε αιχμάλωτο υπό την τουρκική μπότα το 37% του κυπριακού εδάφους. Και το χειρότερο: ο Πρόεδρος Μακάριος κάλεσε τους Τούρκους να αποκαταστήσουν την τάξη στο νησί (ομιλία στον ΟΗΕ 19-07-74) και ότι "Έλληνες" πολιτικοί γνώριζαν την επερχόμενη κυπριακή συμφορά (Καραμανλής, Παπανδρέου, Αβέρωφ κλπ) αλλά έκαναν "μώκο" για να αρπάξουν την κουτάλα. Πάνω στην θυσία της Κύπρου επαναφέρθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα. Οι Τούρκοι μόλις κατέλαβαν το 3% του κυπριακού εδάφους
Ενώπιον του Φαίδωνος Γκιζίκη και στο φοίνικα της 25ης Νοεμβρίου 1973 ορκίστηκε ο Κων/νος Καραμανλής. Και μετά πέταξε στο λαό το περίφημο "Η Κύπρος βρίσκεται μακριά". Για τον Αθηναίο Κίμωνα όμως με τις τριήρεις βρισκόταν πολύ κοντά. Ή η Κορέα δεν βρισκόταν μακριά το 1950-53;;; Όμως οι Έλληνες στάλθηκαν και πολέμησαν. Και στις 14 Αυγούστου εξαπολύθηκε ο Αττίλας 2, επί δημοκρατίας πλέον, που σκόρπισε αίμα και πόνο, δυστυχία και στεναχώρια, αγνοουμένους και δολοφονίες. Εκατοντάδες νεκροί και 1.600 αγνοούμενοι μέχρι σήμερα!
Σήμερα όμως, ελληνική (Σαμαράς-Βενιζέλος) και κυπριακή (Αναστασιάδης) ηγεσίες υποβίβασαν την Κυπριακή Δημοκρατία του 1960 και την εξίσωσαν με το τουρκικό ψευδοκράτος του Ντεγκτάς το 1983 σε "ίσα συνιστώντα κράτη". Και σήμερα, άλλη προδοσία ετοιμάζεται.
Οφείλουμε να θυμόμαστε τέτοιες εθνικές μνήμες και να διασαλπίζουμε σ΄ όλους πως: "ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ, ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ" και να προτρέπουμε τους Έλληνες: "ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ & ΠΡΟΣΕΧΕΥΣΘΕ"!

 
5. Από Διόδωρος (επισκέπτης) στις 11/7/2014 13:41

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ (ΕΠΟΚ)
Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Σπάνια στοιχεία, πληροφορίες που λίγοι τις γνωρίζουν, θα μάθετε στο παρακάτω άρθρο αν το μελετήσετε προσωπικά. Κατ΄ αρχήν να ευχαριστήσω τον κ. Μάνο Χατζηδάκη, έναν ασυμβίβαστο ιστορικό συγγραφέα που η πέννα του γράφει τεκμηριωμένες αλήθειες!

Στα μέσα του 1972 ήταν εμφανές ότι όλες οι βασικές προϋποθέσεις - στόχοι του απριλιανού καθεστώτος ως προς την θεσμική ολοκλήρωση, την αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος, την διοικητική αναδιάρθρωση έβαιναν σύντομα προς την εκπλήρωσή τους.

Οι πρώτες προσεγγίσεις
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος έκρινε πως είχε επέλθει η στιγμή της σταδιακής προπαρασκευής της χώρας για την οργάνωση ενός νέου πολιτικού βίου και τις πρώτες εκλογές. Στις 7 Ιουλίου 1972 κάλεσε τον τότε Υφυπουργό Οικονομικών Γεώργιο Κάρτερ και τον είπε "Ήλθε ο καιρός να τεθεί τέρμα στην παρένθεση των εκτάκτων εξουσιών [...] Χρειάζεται μία Δευτέρα Επανάστασις. Πολιτική και βραχείας διάρκειας". Κατά τον ίδιο τρόπο, προσέγγισε τον τότε Υπουργούς Εθνικής Παιδείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών αντίστοιχα Γεράσιμο Φραγκάτο και Λουκά Πάτρα.
Στις αρχές Αυγούστου 1972 συγκροτήθηκε μία άτυπη "γνωμοδοτική" επιτροπή πολιτικών εξελίξεων με την κωδική ονομασία "Επιτροπή Ανθρωπίνου Δυναμικού". Στελέχη αυτής της επιτροπής ήταν στενοί συνεργάτες του Παπαδόπουλου. Σύμφωνα με τον "μνημονιογράφο" της Επιτροπής Άγγελο Παπαθάνου ο Παπαδόπουλος "επινόησε και σχεδίασε την δημιουργία και εμφάνιση αρχικά, ενός Πολιτιστικού Σωματείου, αφανούς πυρήνα πολιτικού σχεδιασμού. Έργο του πυρήνα αυτού στην αρχή, ήταν να επισημάνει και να προσελκύσει την αφρόκρεμα της κοινωνίας -των αρίστων- από κάθε Νομό της χώρας για να αποτελέσουν τα επιφανή αυτά στοιχεία, στελέχη του Πολιτιστικού Σωματείου, το οποίο θα μετατρεπόταν το συντομώτερον δυνατόν σε πολιτική κίνηση - κόμμα αναγεννητικού χαρακτήρα".
Η "Επιτροπή Ανθρωπίνου Δυναμικού" από τον Αύγουστο του 1972 μέχρι τον Απρίλιο του 1973 πραγματοποίησε συνολικά 52 συνεδριάσεις! Ταυτοχρόνως, τα μέλη της ξεκίνησαν μία εκστρατεία προς όλους τους Νόμους της χώρας.

Η ομιλία στην Κρήτη και τα σαμποτάζ
Στην συνεδρίαση της 28ης Νοεμβρίου 1972, το εκκολαπτόμενο κίνημα ονομάστηκε από τον Λουκά Πάτρα: "Εθνικό Πολιτιστικό Κίνημα" και αποφασίστηκε η υπογραφή του Καταστατικού, η Ιδρυτική Συνέλευση στην Αθήνα κλπ. Τον Δεκέμβριο αποφασίστηκε αφού ενσαρκωθεί σε οργάνωση να διασπασθεί σε 2 κόμματα.
Στις 20-22 Δεκεμβρίου 1972, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος πραγματοποίησε περιοδεία στην Κρήτη για να σηματοδοτήσει για πρώτη φορά την πορεία προς την ομαλότητα και τις κάλπες. Η ομιλία του στα Χανιά με αυτό το νόημα, προκαλεί θύελλα ενθουσιασμού. Μάλιστα, ο 21απριλιανός ηγέτης "έριξε" ένα νέο σύνθημα "Η Επανάστασις διά τον λαόν, με τον λαόν, διά του λαού"! Σύνθημα που τόνιζε την επιστροφή στον πολιτικό βίο!
Όμως, η σκληροπυρηνική πτέρυγα της 21ης Απριλίου που ήθελαν διαιώνιση του στρατιωτικού καθεστώτος και κατάργηση της Βασιλείας, δεν της άρεσαν οι κινήσεις του Παπαδόπουλου. Και ξαφνικά, έπεσαν κάποια μυστηριώδη τηλεφωνήματα από την Αθήνα (τηλεφώνησαν ή Ρουφογάλης ή Αγγελής ή Ιωαννίδης), και το σκηνικό άλλαξε. Ο Παπαδόπουλος φανερά δύσθυμος, αμίλητος και βαρύς, έτρωγε ελάχιστα στα επίσημα γεύματα, κάπνιζε συνεχώς και αποσυρόταν νωρίς στο δωμάτιό του. Κάποια απειλή βάραινε την ατμόσφαιρα. Οι «σκληροί» από την πρωτεύουσα, είχαν εξαπολύσει τελεσίγραφα.
Μέσα σ’ αυτήν την ηλεκτρισμένη αλλά και θολή ατμόσφαιρα, ο Παπαδόπουλος επέμενε και συνέχισε. Υπόλοιποι σταθμοί στην περιοδεία του υπήρξαν το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο και ο Άγιος Νικόλαος όπου τέτοιας λαϊκής υποδοχής όσο κανείς άλλος πολιτικός!

Ελληνικό Πολιτιστικό Κίνημα! (ΕΠΟΚ)
Μετά από συνεδριάσεις, προσεκτικά βήματα και μελετημένες κινήσεις, στις 13 Φεβρουαρίου 1973 πραγματοποιήθηκε η Ιδρυτική Συνεδρία του Ελληνικού Πολιτιστικού Κινήματος (Ε.ΠΟ.Κ.). Συμμετείχαν Πάτρας, Κάρτερ, Φραγκάτος και αλλά 18 ιδρυτικά του στελέχη. Σκοπός του κινήματος αρχικά ήταν η ανάδειξη της νέας πολιτικής ηγεσίας και η οικοδόμηση ενός νέου πολιτικού βίου. Προβλεπόταν δε, να προκύψουν από το Κίνημα μία ή δύο πολιτικές παρατάξεις΄ να δημιουργηθεί κατ΄ αρχάς κόμμα Επαναστάσεως με αρχηγό τον Γ. Παπαδόπουλο!
Μετά από πυρετώδεις διεργασίες, στις 5 Απριλίου 1973 ήρθε στην δημοσιότητα το καταστατικό του ΕΠΟΚ και στις 15 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στο Ευγενίδειο Ίδρυμα η πρώτη Συνέλευση του ΕΠΟΚ με συμμετοχή πάνω από 400 στελέχη απ΄ όλη την επικράτεια! Ως προσωρινός Πρόεδρος του ΕΠΟΚ εμφανίστηκε ο πρώην υπουργός και Αντιπρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Ιωάννης Ξυδόπουλος και ορίστηκε προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο. Από την επομένη, τράβηξε διεθνές ενδιαφέρον και άρχισαν να ανοίγουν παραρτήματα του ΕΠΟΚ σ΄ όλη την Ελλάδα με αθρόες προσχωρήσεις! Οι εντολοδόχοι του Παπαδόπουλου που γύριζαν στην επαρχία για να προωθήσουν το ΕΠΟΚ, παρακολουθούνταν, απειλούνταν και σαμποτάρονταν από τους «σκληρούς» του Ιωαννίδη!
Ωστόσο, τα στελέχη του συνέχιζαν τις κινήσεις τους και τις επαφές τους και τροφοδοτούσαν τις εφημερίδες με υλικό όσο δυνατόν περισσότερο.

Προς το άδοξο τέλος του...
Μετά την ανταρσία του Ναυτικού (Μάιος 1973), ο Παπαδόπουλος άλλαξε τον τρόπο πολιτικοποιήσεως και αντί να γίνει διά του ΕΠΟΚ του οποίου θα ετίθετο επικεφαλής έγινε δια της καταργήσεως της Βασιλευομένης Δημοκρατίας (1 Ιουνίου 1973). Ο Παπαδόπουλος τότε ανέλαβε "Πρόεδρος Δημοκρατίας" και έτσι έπαυσε να υπάρχει η δυνατότητα να ηγηθεί του κόμματος που θα προέκυπτε από το ΕΠΟΚ.
Ωστόσο, στις προγραμματισμένες εκλογές της 10ης Φεβρουαρίου 1974 το προκύπτον κόμμα θα κατέβαινε στις εκλογές ως ένα από τα νέα κόμματα που ιδρύοντο. Το πιο πιθανό ήταν να συνεργαζόταν με το κόμμα Μαρκεζίνη που είχε χρέη υπηρεσιακού-μεταβατικού πρωθυπουργού .
Το ΕΠΟΚ, μετά το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα Ιωαννίδη της 25ης Νοεμβρίου 1973, διαλύθηκε. Όπως και κάθε προσπάθεια εκδημοκρατισμού! Και έτσι απέτυχε μία προσπάθεια ανακαίνισης του πολιτικού βίου της χώρας που σίγουρα θα είχε αποδώσει περισσότερους καρπούς στην Ελληνική κοινωνία και η Ελλάδα θα ήταν υπερδύναμη στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και μία από τις υπολογίσιμες δυνάμεις στην Ευρώπη. Αλλά οι Μεγάλοι δήθεν "σύμμαχοι" άλλα έχουν στο μυαλό τους...

 
6. Από Διόδωρος (επισκέπτης) στις 9/7/2014 17:24

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1968





Γράφουν δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".




Το "Δημοκρατικό Εθνικό Ρεύμα" έχει τονίσει και άλλοτε σε διάφορα άρθρα ότι το καλύτερο πολιτικό Σύνταγμα στην ιστορία της συγχρόνου Ελλάδος υπήρξε αυτό του 1968. Κάποιοι θα μας κατηγορήσουν, άλλοι θα μας ειρωνευτούν, άλλοι θα συμφωνήσουν, άλλοι θα υπερθεματίσουν!

Το Σύνταγμα του 1968 εξεπονήθη κατά την εξαετία του απριλιανού καθεστώτος και πολλοί το χαρακτήρισαν "μισαλλόδοξο, συντηρητικό που αντανακλά την νοοτροπία των δικτατόρων". Όμως, δυστυχώς, αυτά τα λένε επειδή δεν ερευνούν την ιστορία πέρα από την μύτη του και σκοπός τους είναι μόνο να ειρωνευτούν και να υβρίσουν.

Το Σύνταγμα του 1968 ήταν αψόγως δημοκρατικό, αξιοποιούσε όχι μόνο την πείρα 140 χρόνια ελληνικής πολιτικής ιστορίας, αλλά και τις απόψεις της διεθνούς επιστήμης για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων, που αναφύονται στις σύγχρονες κοινωνίες εξαιτίας της αλματώδους αναπτύξεώς των.




Τι προέβλεπε το Σύνταγμα του 1968

Εδραίωνε την Βασιλευομένη Δημοκρατία και αποσαφήνιζε περιορίζοντας τις προνομίες του Βασιλέως, καθιέρωνε 3μελή Αντιβασιλεία σε περίπτωση χηρείας του θρόνου, ενίσχυε την εκτελεστική εξουσία από άποψη δικαιωμάτων και σταθερότητος, διαχώριζε την εκτελεστική από την νομοθετική εξουσία, υποχρέωνε τα κόμματα να οργανώνονται δημοκρατικά, καταργούσε την βουλευτική ασυλία, απαγόρευε την μετάσταση του βουλευτή από ένα κόμμα στο άλλο, μείωνε τον αριθμό των βουλευτών (από 300) σε 150, παρέτεινε την θητεία της κυβέρνησης και της Βουλής σε 5 έτη (από 4), κατοχύρωνε την πλήρη ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας, καθιέρωνε για πρώτη φορά Βουλευτές Επικρατείας και Υπουργούς άνευ χαρτοφυλακίου, προστάτευε τις Ένοπλες Δυνάμεις από τις παρεμβάσεις της πολιτικής, έθετε βάσεις οργανωτικής εξυγίανσης και δραστηριοποίησης της διοίκησης, διεύρυνε τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών και καθιέρωνε νέα, κοινωνικής και οικονομικής φύσεως.

Επίσης καθιέρωνε νέους πολιτικούς θεσμούς όπως: Συνταγματικό Δικαστήριο, Συμβούλιο του Έθνους, Συμβούλιο Εθνικής Παιδείας, Επίτροπος Βουλής. Διευρύνθηκε ο ρόλος του Στρατού και καθιερώθηκε Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων και Ανώτατον Συμβούλιον Εθνικής Αμύνης (ΑΣΕΑ),

Δεν εξεπορεύθη από το εργαστήριο μίας ομάδος ειδικών ή από την αίθουσα συνεδριάσεων μίας συνελεύσεως. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος αποφάσισε μία μέθοδο πρωτότυπο και διεθνώς πρωτοφανή, αρκετά εκσυγχρονιστική και δημοκρατική. Την "ελευθέραν δημοσίαν συζήτησιν". Ο καθένας θα μπορούσε να εκφέρει την γνώμη του για το Νέο Σύνταγμα σε παραλληλισμό με το Σύνταγμα του 1952. Επίσης είχε την δυνατότητα να γράψει το αίτημα του, το παράπονο του, την άποψή του για την αναμόρφωση του Νέου Συντάγματος. Ξεκίνησε στα μέσα Μαρτίου του 1968 και τερματίστηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν 5.000.000 επιστολές! Και η εφαρμογή αυτού του νέου εκσυγχρονιστικού "προγράμματος" επιτυχής!
Οι επιστολές όλες επεξεργάστηκαν από μία "Κεντρική Επιτροπή" συγκροτηθείσα από το Υπουργείο Προεδρίας. ¶ρα, το Σύνταγμα του 1968 υπήρξε προϊόν δημοσίας συζήτησης.




Το δημοψήφισμα που το επικύρωσε

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, αν εξαιρέσουμε τους 590.000 μετανάστες που δεν είχαν διαγραφεί από τους εκλογικούς καταλόγους, ήταν:

ΝΑΙ 81,49%,

ΟΧΙ 7,89%

Συνειδητή Αποχή 12%

Δηλαδή το 81% του Ελληνικού λαού είπε ΝΑΙ στο Σύνταγμα, ΝΑΙ στην Επανάσταση της 21ης Απριλίου, ΝΑΙ στον Γεώργιο Παπαδόπουλο! Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανένας!




Τονιστέον

Σ΄ αυτήν την προσπάθεια αποκατάστασης ορισμένων αληθειών για την 21η Απριλίου συμμετέχει και ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς των τελευταίων ετών: ο αξιότιμος κ. Μάνος Χατζηδάκης. Με τα βιβλία του, με τον λεπτομερή και ιστορικά τεκμηριωμένο λόγο του όχι μόνο αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια για την 21η Απριλίου αλλά φωτίζει και άγνωστες πλευρές του καθεστώτος των Συνταγματαρχών και φέρνει στο προσκήνιο νέα και σπάνια στοιχεία που σχεδόν κανείς Έλληνας δεν γνωρίζει!




Επίλογος

Δεν συμφωνούμε 100 τα 100 με το Σύνταγμα του 1968. Αλλά το προτιμούμε διότι παγιώνει την Βασιλευομένη Δημοκρατία και εξυψώνει τον Βασιλέα ως σύμβολο εθνικής ενότητος, διατηρεί την παιδεία στον ελληνοχριστιανικό της χαρακτήρα, διασφαλίζει τον πολιτικό βίο από ρουσφετολογικές αντιλήψεις, αποπαγιδεύει τον Στρατό από πολιτικές αναμείξεις ενισχύοντας παράλληλα τον ρόλο του και οικοδομεί μία κοινωνική και οικονομική Δημοκρατία. Ένα νέο πολίτευμα, με νέους θεσμούς.
Αυτήν την δημοκρατία προτιμούμε και το Σύνταγμα του 1968 πιστεύουμε πως, με τις κατάλληλες προσαρμογές στο σήμερα, πρέπει να εφαρμοστεί εκ νέου αν θέλουμε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός και να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος!

 

Σελιδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93
Αν θεωρείτε ότι το υλικό του club είναι παράνομο, προσβλητικό ή αντίκειται στους όρους χρήσης του Pathfinder, παρακαλούμε ενημερώστε το τμήμα διαχείρισης του Pathfinder.
- Η Phaistos Networks δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο που εμφανίζεται στον Pathfinder και προέρχεται από τα μέλη του ή από εξωτερικές πηγές -

© 1997-2014 Phaistos Networks S.A.