Αναζητήστε προϊόντα στο BestPrice

 
3.400.000+ προϊόντα!

Η Selznick International Picture

Παρουσιάζει…

 Την Ταινία του ALFRED HITCHCOCK…

 

"R E B E C C A"

 

Βασισμένη στο Βιβλίο της DAPHNE DU MAURIER

Πρεμιέρα: 12 Απρίλη 1940 (Η.Π.Α.)

 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ της ΤΑΙΝΙΑΣ:

Σενάριο: Robert Sherwood & Joan Harrison

Μοντάζ:HalKern

Μουσική:Franz Waxman

 

Βασικές Ερμηνείες:

 

LAURENCE OLIVIER as Maxim De Winter

JOAN FONTAINEas Mrs. De Winter

GEORGE SANDERSas Jack Favell

JUDITH ANDERSONas Mrs. Danvers

 

ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ:

 

·                    OSCAR Καλύτερης Κινηματογραφίας και Φωτογραφίας στον George Barnes (1940)

·                    Υποψήφια OSCAR (1941) Α' Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου, Β' Γυναικείου Ρόλου, Καλύτερης Μουσικής,  Σκηνογραφίας, Ειδικών Εφφέ, Σκηνοθεσίας.

 

ΠΑΡΑΓΩΓΗ:

 

Ο DAVIDO' SELZNICK, μετά τον σαρωτικό του θρίαμβο στο θρυλικό «ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ο ΑΝΕΜΟΣ», επανέρχεται με την νέα του παραγωγή, αυτή τη φορά με οδηγό τον ανερχόμενο θρύλο του Κινηματογράφου, τον ALFRED HITCHCOCK, τη «ΡΕΒΕΚΚΑ».

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:

 

Ο Άνθρωπος μορφή για την Ιστορία της 7^ης Τέχνης, ο μαιτρ και δάσκαλος του Φιλμ Noir και του Ψυχολογικού Θρίλλερ,ο ALFREDHITCHCOCK έχει ήδη ξεκινήσει την απογείωσή του στον Ουρανό της Κινηματογραφικής δημιουργίας με τα:

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ που ΗΞΕΡΕ ΠΟΛΛΑ» (1934)

«ΤΑ 39 ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ» (1935)

«ΣΑΜΠΟΤΑΖ» (1936)

«ΝΕΟΣ και ΑΘΩΟΣ» (1937)

«Η ΚΥΡΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ» (1938),

έρχεται τώρα με μια νέα ταινία σταθμό για στο Ψυχολογικό θρίλερ, ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο που ανέδειξε τα μετέπειτα αριστουργήματά του στο χώρο του Κινηματογράφου.

 

Ο ALFRED HITCHCOCK, παίρνει ένα βιβλίο της μεγάλης DAPHNE DU MAURIER, και από ένα βαθύ ερωτικό και ψυχολογικό θρίλερ, το μετατρέπει σε ένα ποίημα εικόνας, σκέψης μιας Ερωτικής σχέσης που ακροβατεί στην αμείλικτη σκιά μιας Γυναίκας του παρελθόντος. Η αρχική σκηνή της αφήγησης με τη φωνή της ΡΕΒΕΚΚΑΣ, η περιπλάνηση της κάμερας στο να σκιαγραφήσει τον όγκο και τη σημασία του Manderley, όχι απλά ως ενός γιγάντιου κτιρίου αλλά ενός ΧΩΡΟΥ μέσα στον οποίο ζυμώνονται αμείλικτα ανθρώπινοι χαρακτήρες και πάθη ως τη τελική κάθαρση, είναι δείγματα του μεγάλου Σκηνοθέτη που γράφει ιστορία και έκφραση.

«…Χθες βράδυ ονειρεύτηκαότι πήγα στο Manderley ξανά. Για μια στιγμή μου φάνηκε ότι στάθηκα μπροστά στις σιδερένιες πύλες και για μια στιγμή ο δρόμος ήταν κλειστός και δεν μπορούσα να μπω. Μετά, όπως σε όλα τα όνειρα,ένιωσα να κυριεύομαι από παράξενες και υπερφυσικές δυνάμεις που πέρασαν μπροστά μου σαν πνεύμα, σαν αίσθηση. Ο Δρόμος ήταν εκεί μπροστά μου, όπως πάντα, στριφογυρίζοντας στο διάβα του. Όμως καθώς προχωρούσα όλα έδειχναν ότι κάτι είχε αλλάξει… η Φύση ολόγυρα ξανάβρισκε τη δύναμη και την ομορφιά της και λίγο-λίγο οι φυλλωσιές και τα φυτά έκλειναν το δρόμο…Και, τότε… ναι..! τότε είδα το Manderley…! Στέκονταν εκεί, μυστικοπαθές και σιωπηλό… με το πέρασμα του χρόνου να μην έχει πειράξει τη συμμετρία των τοίχων του. Το Φεγγαρόφωτο έπαιζε παράξενα παιχνίδια πάνω στο φράχτη και εκεί ξαφνικά μου φάνηκε πως είδα φως να βγαίνει απ τα παράθυρα. Ύστερα όμως ένα γκρίζο σύννεφο ήρθε και σκέπασε το φεγγάρι σαν ένα σκοτεινό χέρι μπροστά στο πρόσωπό του..! Η ψευδαίσθηση το ακολούθησε… φαινόταν έρημο… χωρίς καν να ακούγεται κάποιος ψίθυρος απ το παρελθόν του για τους πανύψηλους τοίχους του…

Δεν θα μπορέσουμε ποτέ πια να γυρίσουμε πίσω στο Manderley…! Αυτό δείχνει βέβαιο…!Αλλά, μερικές φορές, στα όνειρά μου, στ αλήθεια πάω πίσω στις παράξενες μέρες της ζωής μου που ξεκίνησαν για μένα κάπου στο Νότο της Γαλλίας…»

 

Μια Φωνή, μια γλυκιά Γυναικεία φωνή, απόκοσμη και λίγο μελαγχολική βάζει το θεατή στο κλίμα της "ΡΕΒΕΚΚΑΣ»… Μια από τις πλέον Λυρικές και εκφραστικές εισαγωγές για τον Παγκόσμιο Κινηματογράφο…! Η ΡΕΒΕΚΚΑ δηλώνει την παρουσία της απ την αρχή και χωρίς περιστροφές…! Στέκεται παντού, γλυκιά, απόκοσμη, εκφραστική, για να συντροφέψει την Νέα Mrs. DeWinter στο παλιό και αγαπημένο της Σπίτι.

 

Σε αυτή την απαράμιλλου λυρισμού εικόνα έναρξης, η κάμερα σταματά μπροστά στις ψηλές σιδερένιες και επιβλητικές Πύλες του Manderley, μιας επιβλητικής κλασικής Βρετανικής έπαυλης του Μεσοπολέμου και μετά κινείται στο εσωτερικό της. Στη συνέχεια η κάμερα στριφογυρίζει ακολουθώντας τις στροφές του μικρού δρόμου που γεμίζουν με πυκνή και έντονη βλάστηση. Στο τέλος της διαδρομής, η κάμερα, αυτό το μοναδικό «όπλο» δημιουργίας του HITCHCOCK, σταματά στα δεξιά της έπαυλης. Ο επιβλητικός και ισοπεδωτικός όγκος του Manderley ερειπωμένος και μαύρος από τα σημάδια κάποιας μεγάλης πυρκαγιάς σκιαγραφείται σιγά-σιγά στη σκιά του Φεγγαρόφωτου.

 

JOAN FONTAINE στο Ρόλο της Δεύτερης Κυρίας DE WINTER

 

Η εκθαμβωτική ερμηνεία και εμφάνιση της 23ρονης Ηθοποιού στη "REBECCA" αρχίζει να βάζει πλέον τα σταθερά θεμέλια της Μεγάλης Πορείας της Joan προς τις Μεγάλες Μορφές της 7^ης Τέχνης.

Η πορεία της έχει ήδη ξεκινήσει 3 χρόνια πριν από το 1937 και η "REBECCA" αποτελεί για την χαρισματική Ηθοποιό με την «αθώα» ομορφιά το μεγάλο «μπαμ» στη λαμπρή καριέρα της.

 

Υποψήφια για OSCARA' Γυναικείου ρόλου εδώ, ο AlfredHitchcock, την οδηγεί στην ερμηνεία της Αμέριμνης και ανυποψίαστης Νεαρής Ερωτευμένης Γυναίκας στο πλάι του πάμπλουτου και «επώνυμου» MaximDeWinter, ο οποίος κουβαλάει μαζί του το «σταυρό» του χαμού της Α' Συζύγου του, της RebeccaDeWinter.

 

Η 2^η Mrs D eWinter, όπως μένει στην Ιστορία της Ταινίας, μπαίνει σε μια ΟΔΥΝΗΡΗ πορεία «ΜΕΤΑΛΛΑΞΗΣ» από μια γλυκύτατη και πανέμορφη μα Ανέμελη Νεαρή Γυναίκα, η οποία είναι Ερωτευμένη με τη Ζωή, με τη Χαρά, είναι γοητευμένη από τη λάμψη του συζύγου της και ξαφνικά έρχεται αντιμέτωπη με την Βρετανική Αριστοκρατία, τις συντηρητικές της αντιλήψεις, τον βαρύτατα κονφορμιστικό τρόπο ζωής τους, τις Κοινωνικές τους σχέσεις και τον περίγυρό της.

Η JOAN FONTAINE ερμηνεύει με ΜΟΝΑΔΙΚΟ τρόπο αυτό το ΒΙΩΜΑ, ζει και λυγίζει κάτω από την πίεση όλων αυτών των παραγόντων, όμως στο τέλος, με τη πίστη της, τη φρεσκάδα της Νιότης της και τη δύναμη της Αγάπης της καταφέρνει να υπερνικήσει τις δυσκολίες χωρίς να χάσει ίχνος από την Προσωπικότητά της.

 

LAURENCE OLIVIER στο Ρόλο του Κυρίου DE WINTER

 

Για το Μεγάλο Σαιξπηρικό γίγαντα του Παγκόσμιου Κινηματογράφου και Θεάτρου, τον Άγγλο LAURENCE OLIVIER, δεν είναι λόγος να πούμε πολλά. Η «σφραγίδα» του στον Κινηματογράφο είναι τέτοια που περιττεύουν φλύαρες αναφορές.

Εδώ στη «ΡΕΒΕΚΚΑ» εμφανίζεται σε ηλικία 33 ετών, ύστερα από μια καριέρα που έχει ήδη ξεκινήσει από το 1930.

Υποψήφιος για OSCARA' Ανδρικού ρόλου, ο LAURENCE OLIVIER, ερμηνεύει τον Άγγλο γαιοκτήμονα MAXIM DE WINTER με τρόπο που καλύπτει απόλυτα την ύπαρξη και την προσωπικότητά του.

Με το Βρετανικό φλέγμα, με τον «αέρα» και την αίσθηση της Κοινωνικής Υπεροχής, με τη γοητεία του ώριμου Άντρα, με την εκρηκτικότητα του χαρακτήρα του, παραδίδει μαθήματα υποκρισίας σε ένα ρόλο βαρύ και δύσκολο που απαιτεί αυτοσυγκέντρωση σε όλες τις παραμέτρους του.

 

JUDITH ANDERSON στο Ρόλο της Κυρίας DANVERS

 

Όπως όλοι οι ανθρώπινοι χαρακτήρες του ALFRED HITCHCOCK γράφουν ιστορία , έτσι και στη «ΡΕΒΕΚΚΑ», η Κλασική Αγγλίδα «στριφνή» και «στεγνή» Οικονόμος της μεγάλης Έπαυλης του Manderley, η Mrs. DANVERS, αποδίδεται από την τότε 43χρονη Αμερικανίδα Ηθοποιό JUDITH ANDERSON, με τρόπο ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ και ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ.

Υποψήφια για OSCAR B' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ η JUDITH ANDERSON παραδίδει στην κυριολεξία μαθήματα υποκριτικής τέχνης απόλυτα ταυτιζόμενη με το βαρύ και «αποκρουστικό» ρόλο της Γυναίκας που στην ουσία είναι ο Ρυθμιστής της αρμονίας στο Manderley.

Ανατριχιαστικά ήρεμη και αυτοσυγκεντρωμένη, παράξενη και απόκοσμη, επιθετική και κακόβουλη, παθολογικά δεμένη και αφοσιωμένη, είναι οι σημαντικές εκφράσεις των χαρακτήρων που αποδίδει η έξοχη Αμερικανίδα Ηθοποιός.

 

ΤΟ ΘΕΜΑ του ΕΡΓΟΥ-ΑΝΑΛΥΣΗ:

 

Το νέο Ζεύγος των DeWinters έρχεται να κατοικήσει στο Manderley, την επιβλητική έπαυλη κάπου στα παράλια μιας της κατάφυτης Βρετανικής επαρχίας. Ο MAXIMDEWINTERS, ένας γοητευτικός και επώνυμος Άντρας με την νεαρή γλυκύτατη και πανέμορφη Γυναίκα του, τη Δεύτερη MRS. DE WINTER.

Ο θεατής νιώθει αμέσως το τεράστιο «βάρος» της έπαυλης, που δεν μεταφράζεται μονάχα στον επιβλητικό του όγκο και τη Γοτθική του διακόσμηση αλλά και στο ΠΑΡΕΛΘΟΝ του, που κρύβεται σε κάθε γωνιά, σε κάθε πτυχή.

Η «ΠΑΡΟΥΣΙΑ» της ΡΕΒΕΚΚΑΣ, της πρώτης Κυρίας DEWINTERS, μορφή που ΔΕΝ παρουσιάζεται ποτέ στο έργο, και έχει ΠΝΙΓΕΙ μυστηριωδώς σε ατύχημα, είναι τόσο ΑΠΟΛΥΤΗ και ΕΝΤΟΝΗ που στην κυριολεξία κονιορτοποιεί τη σχέση του νέου ζευγαριού και περισσότερο τον Εύθραυστο γλυκό χαρακτήρα της Νέας Γυναίκας, η οποία αγνοεί παντελώς τις λεπτομέρειες της ΡΕΒΕΚΚΑΣ και της ιστορίας της.

Η Νεαρή Γυναίκα αφήνει την ξενοιασιά του έρωτά της με τον MAXIM και βρίσκεται «αντιμέτωπη» με το status του Mandlerley. Ήθη, κανόνες, καθωσπρεπισμός, σχόλια, περίγυρος μα προ πάντων το ΠΑΡΕΛΘΟΝ και το ΓΚΡΙΖΟ του χαμού της ΡΕΒΕΚΚΑΣ.

«ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ» με αυτό το παρελθόν αποτελεί η ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ της έπαυλης, η MRS. DANVERS, κλασική «στριφνή», «ξινή» και ολότελα παράξενη προσωπικότητα, αφοσιωμένη μέχρι ΠΑΘΟΥΣ στην πρώτη της Κυρία τη ΡΕΒΕΚΚΑ.

 

Από το σημείο αυτό, ο μαιτρ του Ψυχολογικού Θριλερ, ο ALFREDHITCHCKOCK, μετατρέπει τις παραμέτρους αυτές σε μια αγωνιώδη και υπαρξιακή διαδικασία αναζήτησης της ΑΛΗΘΕΙΑΣ και της ΤΕΛΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΣΗΣ που κρατάει το θεατή στην κυριολεξία αιχμαλωτισμένο σε αυτό που αποκαλύπτεται στα μάτια του.

 

Το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ της «ΡΕΒΕΚΚΑΣ» είναι η Δεύτερη Κυρία DE WINTER, που από τον όμορφο και ανέμελο κόσμο του έρωτα και της ανεμελιάς περνάει στο γκρίζο ψυχισμό και στο Μυστήριο του Manderley μέσα από ένα «λαβύρινθο» βασανιστικών μεταλλάξεων και μεταπτώσεων.

Η «ΡΕΒΕΚΚΑ» είναι πανταχού παρούσα γύρω της, στους χώρους, στα σκεύη, στις μνήμες των ανθρώπων. Οι ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΗΣ γίνονται καταθλιπτικές και συνεχείς με αποτέλεσμα να πνίγεται και να συνθλίβεται από το ΑΓΧΟΣ να δείξει και εκείνη τις αρετές και τη ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ότι σε ολάκερο το έργο, ΟΥΔΕΙΣ φωνάζει τη ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΥΡΙΑ DE WINTER με το ΜΙΚΡΟ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑ (!!!).

 

Οι ΣΧΕΣΕΙΣ της με την Οικονόμο της έπαυλης, με τη μυστηριώδη και ψυχοπαθολογική της ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, την Κυρία DANVERS, αποκτούν πλέον χαρακτηριστικά ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ καθώς η Οικονόμος την απαξιώνει συνεχώς με την επίκληση της «σκιάς» της Πρώτης Κυρίας του σπιτιού της ΡΕΒΕΚΚΑΣ.

 

Η Αναζήτηση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ οδηγεί την Ηρωίδα στο να «ψηλαφίσει» το χρόνο πίσω στις τελευταίες στιγμές του τραγικού Θανάτου της ΡΕΒΕΚΚΑΣ, στον οποίο Θάνατο, ΕΜΠΛΕΚΕΤΑΙ εντελώς ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΑ ο ΙΔΙΟΣ ο σημερινός της ΣΥΖΥΓΟΣ, ο MAXIM DE WINTER…!!!

 

Οι ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ είναι συνεχείς και μαρτυρικές ως την ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ, που είναι ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ για το ζεύγος DEWINTER, καθώς η ΑΛΗΘΕΙΑ για το τέλος της REBECCA DE WINTER βγαίνει ολοκληρωτικά στο ΦΩΣ…

 

Όμως η ΚΑΘΑΡΣΗ, στην ταινία, ακολουθεί το δρόμο της Αρχαίας Τραγωδίας. Δεν είναι δρόμος χωρίς κόστος και αναλογισμούς. Η λύτρωση είναι τραγική. Το Manderley δεν μπορεί να «μείνει» όπως είναι. Η Μοιραία και Παθολογική Mrs. Danvers, το πρόσωπο που «κουβαλάει» όλο το άρωμα της χαμένης ΡΕΒΕΚΚΑΣ, αφού αποτυγχάνει να εξωθήσει τη Δεύτερη Mrs. Danvers στην Αυτοκτονία (!), παίρνει ΕΚΕΙΝΗ η ΙΔΙΑ τον τραγικό «δρόμο» της ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ παραδίνοντας ολάκερη την έπαυλη στο σάρωμα της ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ βρίσκοντας και η ίδια τραγικό θάνατο μέσα στα προσωπικά αντικείμενα της ΡΕΒΕΚΚΑΣ, της ΠΡΩΤΗΣ και ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΣ, την οποία υπηρέτησε με αρρωστημένη αφοσίωση και προσήλωση.

ΣΚΗΝΕΣ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ, σκηνές έντασης και έκφρασης καθώς τη στιγμή που το MANDERLEY μετατρέπεται σε απομεινάρια καμένων ερειπίων, ο MAXIM DE WINTER και η ΝΕΑ του ΓΥΝΑΙΚΑ βρίσκουν ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ την αληθινή τους ΑΡΜΟΝΙΑ και ΤΑΥΤΙΣΗ να ξεκινήσουν αυτή τη φορά ΑΠΕΡΙΣΠΑΣΤΟΙ την ΝΕΑ ΤΟΥΣ ΖΩΗ απαλλαγμένοι από το ΑΓΟΣ και τη ΣΚΙΑ της ΠΡΩΤΗΣ και ΜΕΓΑΛΗΣ Κυρίας του Σπιτιού, της πανέμορφης ΡΕΒΕΚΚΑΣ…