Απο το βιβλίο του Μπιράντ Μεχμέτ Αλή,  «Απόφαση - Απόβαση», που καταπιάνεται με το παρασκήνιο της εισβολής, πάντοτε με τον τουρκικό φακό και την τουρκική θεώρηση των πραγμάτων.

Τέσσερις αλήθειες από τουρκικά χείλη

Ο Αλή Μπιράντ αποκαλύπτει και μερικές πoλύ μεγάλες αλήθειες, που επιβεβαιώνουν τις θέσεις και εκτιμήσεις δικών μας στρατιωτικών, αναφορικά με τις μάχες του Κιόνελι.

Πρώτη αλήθεια: ότι οι Τούρκοι βρέθηκαν σε απελπιστική κατάσταση από την πρώτη μέρα της εισβολής και αν η ΕΛΔΥΚ δεν έπαιρνε δύο φορές εντολή να εγκαταλείψει το Κιόνελι, οι Έλληνες θα βρίσκονταν από την αυγή της 21ης Ιουλίου στον Άγιο Ιλαρίωνα και θα έθεταν υπό τον πλήρη έλεγχό τους τον στρατηγικό αυτό χώρο και τα στενά του Μπογαζίου.

Δεύτερη αλήθεια: Είχαν σκοτωθεί από την πρώτη μέρα των επιχειρήσεων όλοι οι Τούρκοι στασιαστές της ΤΜΤ και οι ελάχιστοι Τούρκοι αλεξιτπωτιστές που επέζησαν, καθώς και τα απομεινάρια της ΤΟΥΡΔΥΚ, με καταρρακωμένο ηθικό και χωρίς ενισχύσεις, ή θα εξουδετερώνονταν πλήρως τη δεύτερη μέρα ή θα παραδίδονταν αμαχητί.

Τρίτη αλήθεια: Η αγωνία στην 'Αγκυρα και στην κατεχόμενη Λευκωσία είχε κορυφωθεί, από την ορμητική προέλαση της ΕΛΔΥΚ και την αποτυχία των εισβολέων να δημιουργήσουν προγεφύρωμα.

Τέταρτη αλήθεια: Στο τουρκικό επιτελείο επικρατούσε χαώδης κατάσταση και αν το Ελληνικό Επιτελείο εφάρμοζε τα σχέδιά του για την Kύπρo, οι Τoύρκοι θα υφίσταντο πανωλεθρία και η Kύπρoς σήμερα θα ήταν ελεύθερη. «Τη νύχτα εκείνη», γράφει ο Mπιράντ, «στο Γενικό Επιτελείο τροποποιήθηκαν τα σχέδια που ο Ετζεβίτ αποκαλούσε ειρηνευτική επιχείρηση και πάρθηκε απόφαση να αρχίσει ο σκληρός βoμβαρδισμός. Στα πολεμικά πλοία «Τινάτζεμπε», «Αντάτεπε» και «Κοτζάτεπε», πoυ επέστρεφαν στη Μερσίνα, δόθηκε η εντολή να εξασφαλίσουν πυρά υποστήριξης με τα πυροβόλα τους.
Η επιχείρηση υποστηρίξεως, που θα άρχιζε την αυγή από θάλασσα και αέρα, ήταν η μόνη λύση για να καμφθεί η αντίσταση. Με το βομβαρδισμό θα χαλάρωνε η πίεση και ταυτόχρονα θα κατορθωνόταν η ρίψη εφοδίων τόσο στις μονάδες όσο και στα πολιορκούμενα τουρκικά χωριά. Στην Κύπρο, οι τουρκικές δυνάμεις που προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν τις συνεχείς επιθέσεις, περίμεναν ακόμα το ξημέρωμα. 'Ηταν μια αφόρητη κατάσταση...».
Από αυτήν την αφόρητη κατάσταση, από την προδιαγραφόμενη κατά κράτος ήττα, γλίτωσαν τους Τούρκους οι τότε στρατιωτικοί ηγέτες των Αθηνών, που αναδείχθηκαν όλοι κατώτεροι των περιστάσεων. Αντί λιοντάρια, όλοι ανεξαίρετα οι αρχηγοί των τριών κλάδων και ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, αντί να καταφέρουν καίριο, τελειωτικό πλήγματα στο τουρκικό τέρας του Αττίλα, περιορίστηκαν σε ανακοινώσεις, συσκέψεις και πολεμικά συμβούλια, αφήνοντας πλήρως αβοήθητη την Kύπρo. Και το χειρότερο, «έκλεψαν» οι αθεόφοβοι τρεις φορές τη νίκη μέσα από τα χέρια της ΕΛΔΥΚ. Τρεις φορές τη διέταξαν να εγκαταλείψει τις θέσεις που κατέλαβε στο άντρο της τουρκικής παρανομίας, στο Κιόνελι, όπου είχε συρρικνωθεί η ΤΟΥΡΔΥΚ και είχε σχεδόν αποδεκατιστεί η τουρκική ταξιαρχία των αλεξιπτωτιστών.