|
[ Εκτύπωση ]
| Από τον βίο του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου από tsirokostas
|
|
Ημ/νία: 29-01-2006
Ώρα: 19:53 |
Ο οσιώτατος πατήρ ημών Αθανάσιος (ο Αθωνίτης) είχε κάποιο μαθητή «πάνυ ευλαβή και ενάρετον», ονόματι Νικόλαο, ο οποίος ήταν πραγματικό «εκμαγείο τω διδασκάλω», κατά την αρετή. Αρρώστησε κάποτε ο Νικόλαος και έκειτο στο κρεββάτι, όπου τον εφρόντιζαν οι αδελφοί της Λαύρας. Ο Πατήρ «ησύχαζεν εν τόπω Βουλευτήρια ούτω καλουμένον». Ενώ δε απουσίαζε, απέθανε ο μοναχός Νικόλαος.
Οι πατέρες της Λαύρας γνωρίζοντας την αρετή του, έθεσαν το ιερό του σκήνος εντός κιβωρίου και το άφησαν στο δεξιό παρεκκλήσι του Καθολικού της Μονής. Μετά από δεκα πέντε ημέρες ο Νικόλαος έβγαλε το χέρι του «έξωθεν του κιβωρίου αυτού». Τούτο βλέποντες οι αδερφοί οδήγησαν εκεί τους ασθενείς, «τυφλούς άμα και χωλούς και άλλοις τισίν ασθενείαις και προσαύοντες τη χειρί εκείνη τη αγία επήρχοντο υγιείς χαίροντες άμα και δοξάζοντες τον Θεόν».
Όταν πληροφορήθηκε τούτο ο όσιος Αθανάσιος, επέστρεψε στη Λαύρα. Και αφού εισήλθε στο ναό «εύρε και ήκουσε και τους αδελφούς τους πρώην ασθενείς υγιαίνοντας».
Έχοντας δε την ράβδο του στο χέρι, είπε απευθυνόμενος στον νεκρό υποτακτικό του κτυπόντας τον με το χέρι:
«Καί έτι ζών , τέκνον , σαλός ήσθα και αποθανών ολόσαλος. Τι σοι βούλεται τα θαύματα, θέλεις ίνα ακούσωσι του κόσμου οι ασθενείς και παραγενόμενοι ενταύθα ποιήσωσι το όρος κοσμικόν καταγώγιον; Λάβε την χείρα σου έσωθεν».
«Και ω των θαυμασίων σου Κύριε, συνέστειλε την χείρα πρός εαυτόν».
Στη συνέχεια είπε πρός τους αδελφούς: «Λαβόντες το σώμα αυτού ρίψατε εν τω κοιμητηρίω ένθα οι αδερφοί αυτού κοιμώνται, και εάν εύρεν παρρησίαν πρός τον δεσπότην Θεόν, ας παρακαλεί και ας δέεται υπέρ των επταισμένων αδελφών».
| 
My Clubs
