"...Χτες βράδυ ο ουρανός είχε μόνο ένα αστέρι.. Το περίμενα ώρες να πέσει,αλλά αυτό μίλαγε με άλλους φαίνεται...
Δε μου έκανε ούτε ένα σινιάλο... Απόψε ούτε και αυτό.
Ίσως να έπεσε την ώρα που κοιμήθηκα πια...Ίσως και να μην ήθελε να έχει μάρτυρες στην πτώση του...
Ύστερα είναι και τόσοι πολλοί αυτοί που ελπίζουν ποιον να προλάβει..
Εγώ όμως απόψε θα καλέσω τους παλιούς μου φίλους πάλι. Τόσα χρόνια ζούμε χώρια.
Τους ξέχασα , με ξέχασαν ποιος ξέρει.
Απόψε όμως θα ' ρθουν...

...Απόψε είμαι καλά. Γι αυτό θέλω να έρθετε... Δε θα σας πληγώσω.
θα σας βάλω μουσική...
Θα ξαπλώσουμε όλοι στο πάτωμα, θα ακουμπάει ο ένας τον άλλον κι όπως θα ακούμε, θα βγούμε από τα σώματά μας και θα πάμε στα στέκια μας πάλι, να μιλήσουμε για την αγάπη...".

Καλώς τους...

Χαρούλα , Ατέλειωτη λέξη , Φεβρουάριος 1985